Aankondiging 13e Amstel Festival Vrijdag 20 Juni 2003 Een paar weken terug ontvingen we een persbericht van VPRO's radioprogramma De Avonden met daarin de aankondiging van alweer het 13e Amstel Festival. Het festival, dat zal plaatsvinden op zaterdag 28 juni a.s. in de Desmet Studio's in Amsterdam, biedt dan podium aan vier nieuwe bands uit Nederland, Spanje, Frankrijk en Amerika. Het aantal Nederlandse bands op voorgaande edities van het festival was zeker beperkt te noemen, maar nu heeft men na At the close of every day en Au (alsof er sprake is van een alfabetische opeenvolging) gekozen voor een optreden van Audiotransparent (!) De band uit Groningen heeft zojuist hun debuut opgenomen die later dit jaar zal verschijnen op Livingroom Records. Voor deze gelegenheid zal de band met een speciale bezetting spelen om daarmee een allesbehalve standaard optreden te geven. Ursula uit Spanje, ken ik alleen van hun bijdrage aan Songs 3, de verzamelaar op Acuarela. Alhoewel de band wordt vergeleken met Arab Strap, Hood, Drunk en The Notwist, moet ik bij dat nummer vooral denken aan Migala. Hun platen verschenen op het kleine, onafhankelijke Foehn Records. Van het label Active Supsension was eerder al eens Domotic te gast, nu is het de beurt aan Davide Balula. Deze jonge man uit Parijs, die zijn werk folktronica noemt, combineert teksten in verschillende talen met geluiden van laptop en gitaar en huishoudelijke apparaten als een magnetron, defecte cd-speler en alarm klok (!) De laatste band is Iron & Wine uit Florida. Het duo wordt aangeduid als lo-fi waarbij de stem doet denken aan Nick Drake. Dat belooft wat! De toegang is, zoals altijd, gratis maar reserveren is verplicht! Dat doe je door een mail te sturen aan: amstel-festival@vpro.nl. Jan | 23:45 | Commentaar [0]

Aankondiging 12e Amstel Festival Woensdag 12 Maart 2003 In het onlangs verschenen persbericht van VPRO radioprogramma De Avonden wordt alweer het twaalfde Amstel Festival aangekondingd. Deze editie, die zal plaatsvinden op 29 maart a.s. zal geheel in het teken staan van de electronische muziek. Alhoewel dat niet helemaal mijn kopje thee is ben ik toch wel blij met de komst van een aantal acts. Zo zullen o.a. de fantastische Haagse band Au en het Engelse Isan spelen. Daarnaast wordt er opgetreden door voor mij onbekende bands als Dorine Muraille uit Parijs en Bertram Denzel en Erik Huhn en Dictaphone, beide uit Berlijn. Het is leuk om te merken dat men nu eens een hele aflevering van het festival aan electronica besteedt, wel betreur ik het dat ook ditmaal is gekozen voor een datum waarop ook een ander festival plaatsvindt. De toegang tot het festival is gratis, maar reserveren is verplicht. Dat doe je door een mail te sturen naar: amstel-festival@vpro.nl of te bellen naar: 020-5217193. Jan | 22:05 | Commentaar [0]

Aankondiging 11e Amstel Festival Woensdag 20 November 2002 De Avonden, VPRO’s late-night magazine op 747AM, organiseert op 7 December a.s. hun 11e Amstel Festival in Studio Desmet in Amsterdam. Optredende artiesten zullen dan zijn: At the close of every day (erg fraaie muziek uit eigen land), Graeme Jefferies (broer van …) uit Nieuw Zeeland en The Bruces (Alex Mc Manus, die o.a. speelde met/bij Lambchop, Vic Chesnutt, Simon Joyner, Empire State en Bright Eyes). Centraal in deze aflevering echter staat John Darnielle, die zal optreden met The Extra Glenns (samen met Franklin Bruno van o.a. Nothing Painted Blue) en solo als The Mountain Goats. Dit belooft weer een mooie aflevering te worden! De toegang tot het festival is gratis, maar reserveren is verplicht. Dat doe je via: amstel-festival@vpro.nl. Jan | 17:47 | Commentaar [1]

10e Amstel Festival Vrijdag 13 September 2002 Met een camera in de ene hand, verzoekt hij met de andere het publiek te gaan staan. Hij is één van de leden van de Black Eyed Snakes die de pauk en sambaballen even laat rusten om een blijvende herinnering aan het optreden vast te leggen. Het publiek beantwoord zijn verzoek terwijl de rest van de band op het podium door-raast, -spettert en -klopt op weg naar een finale, een grande finale van hun optreden en daarmee een fantastische 10e editie van het Amstel Festival. Niet die hele avond is de muziek even opzwepend en intens als bij de 'Snakes, maar vrijwel iedere act weet, op zijn eigen manier, te boeien. [Steve Fanagan] Steve Fanagan uit Dublin begint. Met elektrische gitaar en twee microfoons brengt hij voornamelijk nummers van zijn album 'There is hope', verschenen op zijn eigen Mango Music. Vorig jaar werd het album opgenomen door Steve Albini in Chicago, waar Fanagan werd bijgestaan door leden van The Dudley Corporation, Joan of Arse en Songs: Ohia. Ook solo blijft dat heel mooi al verkiezen wij de rustige nummers wel boven de hardere varianten. [Nathan Admunson - Rivulets] Nathan Admunson, zanger gitarist van de Rivulets begint hun set solo. Zijn stem is ijl en hoog en de liedjes klinken minder goed dan ik na beluistering van hun albums vermoedde. Het (oog-)contact met het publiek wordt tot een minimum beperkt en er wordt nauwelijks gesproken. Na een aantal nummers solo wordt de band aangevuld tot een trio met een gitarist en een meisje dat plaatsneemt achter de drums (laten we haar voor het gemak de drumster noemen). De drumster laat haar speelgoed als een een ratelslang tikken en glijden langs de rand van de trommels die ze als een baby omarmd. De gitarist voegt een paar spaarzame noten toe en zingt zo af en toe, zonder microfoon, met de zanger mee. Het aantal nummers als volledige band blijft beperkt en Admunson rond de set dan ook weer solo af. Aanvankelijk zou Paul O'Reilly de volgende artiest op het podium zijn maar gelukkig voorziet de organisatie tijdig dat een derde man-met-gitaar op rij wel eens wat te veel zou kunnen zijn. Daarom worden maar liefst drie grote tafels aangedragen om ruimte te bieden aan de electronica van Domotic, het alter-ego van Stéphane Laporte uit Parijs. [Domotic] Voor de gelegenheid heeft hij twee vriendjes meegenomen met wie een hoop plezier én fijne muziek wordt gemaakt. De spelvreugde heeft ook het juiste effect op het publiek, na twee serieuze sets is er nu weer volop de gelegenheid voor een (glim-) lach. Een akoestische gitaar is alleen nog zichtbaar op een groot filmdoek achter de leden, verder zijn het veel toetsen, een taperecorder, mengpaneel en laptop die de muziek dicteren. Alhoewel ik absoluut niet thuis ben in deze muzieksoort, kan ik hier met veel genoegen naar luisteren. Zeker wanneer één van de jongens de authentieke gitaar en bas bespeelt kunnen ze voor mij al niet meer stuk. [Paul O'Reilly] Door de 'wissel' in de programmering komen de verstilde liedjes van de eveneens uit Dublin afkomstige Paul O'Reilly, nu veel beter tot zijn recht. Steve Fanagan, die zijn album First thing in the morning opnam, staat hem bij met elektrische gitaar. Wanneer na een lange intro van het openingsnummer Pictures O'Reilly begint te zingen, heb ik de neiging me om te draaien om te zien of er iets mis is met de techniek. De stem van de zanger klinkt, in vergelijking met het album, enorm zacht. Al snel besef ik dat er met de de techniek niets aan de hand is maar dat het de zanger zelf is die zijn liedjes bijna fluisterend ten gehore brengt. Doordat het publiek (terecht) niets wil missen is het doodstil, zelfs in de pauzes tussen de nummers waarin O'Reilly zich voortdurend verontschuldigd voor een gitaar die maar niet gestemd wil raken. Net als Nathan Admunson van de Rivulets is Paul O'Reilly sterk beinvloed door Nick Drake. Daar waar Admunson dat niveau niet haalt, overstijgt O'Reilly zijn voorbeeld ruimschoots en lijkt met hem, en vele andere artiesten uit Dublin, een nieuwe generatie singer/songwriters geboren. [Chicken Bone George - Black-Eyed Snakes] Als laatste betreden de Black Eyed Snakes het podium. Het trio rond Alan Sparhawk (die zich nu 'Chicken-bone' George laat noemen) wordt voor deze gelegenheid aangevuld met een percussionist. Talloze malen al had ik Sparhawk zien optreden met zijn band Low (waarmee hij verstilde liedjes brengt) maar nooit zoals nu. De band presenteert hun stompende blues zo rauw en luid mogelijk en met name diezelfde Sparhawk lijkt zich volledig te verliezen in de muziek. Van de stoel waarop hij zit raken meestal twee en soms slechts één poot het podium waarvan de planken vervaarlijk op en neer dansen, zuchtend onder de druk van de vier losgeslagen muzikanten. De gitaar wordt hard bespeeld en wanneer dat nog niet luid genoeg klinkt zorgt de opgewekte feedback daar wel voor. De teksten worden hard in de toch al vervormde microfoon gezongen. Naast een cover van Low zelf (Lordy), worden ook Bo Diddley en Soft Cell (Tainted Love) onder handen genomen. Het wordt een daverend concert waarna we 'Chicken-bone' George moeiteloos kunnen bijschrijven in het rijtje blueslegenden met diezelfde Bo Diddley, Jon Spencer en R.L. Burnside. Lees ook het verslag van Vido Liber (zondag 8 september) en verwacht een volgend Amstel Festival begin december. Jan | 22:43 | Commentaar [0]

Aankondiging 10e Amstel Festival Zondag 11 Augustus 2002 Afgelopen week verscheen een persbericht van VPRO's late night radio-programma De Avonden met daarin de aankondiging van alweer het 10e Amstel Festival, op 7 september a.s. in de Desmet Studio's in Amsterdam. Lang heb ik uitgekeken naar de komst van Paul O'Reilly en Steve Fanagan uit Dublin. De vorige keer moesten de jongens verstek laten gaan vanwege een staking bij de Ierse luchtvaartmaatschappij. Nu zullen ze er wel zijn om hun prachtige muziek aan het Nederlandse publiek te presenteren. Luister zeker eens naar 'First thing in the morning', het debuut van Paul O'Reilly op Volta en 'There’s hope' van Steve Fanagan op Mango Music (opgenomen door Steve Albini in Chicago). Zoals al vaker te zien was bij vorige edities van het festival is er ook nu weer aandacht voor electronica. Dit keer wordt dat vormgegeven door Domotic, het project van Stéphane Laporte uit Parijs die met 'Bye bye' zijn debuut afleverde op Active Suspension. De Rivulets brachten begin dit jaar hun prachtige titelloze debuut-cd uit op Chairkickers' Union Music, het label van Alan Sparhawk, zanger/gitarist van Low. Niet alleen bracht hij de cd uit, ook nam hij hem op in z’n eigen 20 Below Studio en speelde hij samen met vrouw Mimi Parker mee. Waarschijnlijk mede daarom klinkt de band ook erg als Low, maar who cares? Er zijn slechtere bands om mee vergeleken te worden! Nu treedt de band op als trio. Alan Sparhawk staat zowieso centraal in deze jubileum-editie van het festival, hij maakt namelijk ook deel uit van de daar optredende The Black-Eyed Snakes. Dan noemt hij zich "Chicken Bone" George en speelt hij samen met "Big House" Bobby Olson (gitaar) en "Smokin" Brad Nelson (drums) de blues. Hoe dat in hun geval zal klinken, kan ik je helaas (nog) niet zeggen; hun plaat heb ik niet en op internet is er niet één mp3 van de band te vinden. (Andere) aanbevolen links: Muziekmania voor het volledige persbericht (8.8.02) Pretty bruises, een fanzine gemaakt door Nathan Edmunson, zanger/gitarist van de Rivulets. De meeste edities van het blad zijn uitverkocht, met de laatste (issue five) zal dat niet zo snel gebeuren; het betreft hier een web-only editie. Low's daily weblog, een onlangs geopende weblog waarin Alan Sparhawk schrijft over de dagelijkse belevenissen van de band. De toegang tot het festival is gratis, maar reserveren is verplicht. Dat doe je via: amstel-festival@vpro.nl. Jan | 19:45 | Commentaar [0]

9e Amstel Festival Woensdag 5 Juni 2002 Al voor aanvang van het festival werd duidelijk dat, wat voor mij het hoogtepunt van deze avond had moeten worden, niet door zo gaan. Paul O'Reilly en Steve Fanagan, twee muzikale helden uit Dublin werden verhinderd in hun oversteek door de Ierse luchtvaartmaatschappij, die precies deze dagen had uitgekozen om te staken. Ondanks dit gemis was er voor mij overigens geen reden om het festival niet te bezoeken: tot op heden was het immers nog nooit tegengevallen. Na de eerste nummers van de eerste band Maestro Echoplex uit Washington DC, begon ik wel te vermoeden dat het nu wel eens anders zou kunnen lopen. Ik vond het wat saai, zonder spanning en ook technisch niet hoogstaand. Het publiek in de zaal leek dan ook een beetje in slaap te dommelen na een warme dag in de zon. Plotsklaps werd zowel band als publiek opgeschrikt door het uitvallen van het licht. De band speelde zo goed en kwaad als het ging door, verlicht door het schijnsel van de in haast aangedragen kaarsen en bureaulampen. Gedurende dit kwartier van schemering zal de band best wel wat steekjes hebben laten vallen, er ontstond echter wel een aparte sfeer, er was reden tot hilariteit en ook sympathie voor de band dat ze toch gewoon hun ding bleven doen. Nadat het licht weer onstoken was speelde de driekoppige band nog een paar erg fraaie nummers, waardoor de set toch nog gered was. De leden van Emak Bakia waren al eerder op een Studio Amstel Festival te zien en horen toen ze daar speelden met Migala. Net als toen lag ook nu het tempo laag en bepaalde de stem van de zanger de sfeer van de nummers. Wel bedient Emak Bakia zich van meer met toetsen en electronica dan Migala. Dat het daardoor saaier zou worden, zoals door andere webloggers wordt beweerd, vind ik niet helemaal terecht. Leuk ook om te zien dat de drummer zich bedient van een draaitafel om de beat van een nummer te bepalen. Toen ik eerder de nummers op de plaat van Burd Early beluisterde, vermoedde ik op het podium een schuchtere, getergde jongeman die, levend in een wereld ver van de onze, zijn concert zou geven. Niets bleek minder waar: James Angelos uit New York is een (vr)olijke vent die vrij spontaan en met een schijnbaar gemak zijn liedjes brengt, daarbij bijna even soepel over het podium bewegend als zijn gelijkenis dat op het veld doet. Waarschijnlijk omdat hij nog niet veel samen had gespeeld met zijn nu meegebrachte bandleden (een op een barkruk zittende bas-spelende dame en een wel heel jonge jongen achter toetsen) ontbrak het de nummers nog wel eens aan een goed einde. Wel jammer! Kijk voor andere verslagen van dit festival op de sites van Vido Liber of Muziekmania of lees in het verslag van Andy van Maestro Echoplex hoe zij één en ander beleefd hebben. Noteer alvast in de agenda: 7 september, 10e Studio Amstel Festival. Paul O'Reilly en Steve Fanagan zullen er dan wel zijn en ook de andere ingefluisterde namen beloven veel goeds. Tot dan! Jan | 22:55 | Commentaar [0]

Aankondiging 9e Amstel Festival Dinsdag 7 Mei 2002 Volgens een vandaag verschenen persbericht van de VPRO wordt op zaterdag 1 juni opnieuw een Studio Amstel Festival georganiseerd. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden is niet meer de studio aan de Amstel (en Rembrandtplein) de lokatie van dit festival, maar door verhuizing zal dat vanaf nu geschieden in Studio Desmet aan de Plantage Middenlaan. Ook deze editie belooft weer prachtig te worden met optredens van Maestro Echoplex, het Spaanse Emak Bakia (met leden van van Migala), Burd Early (plaat uit op Western Vinyl) en Paul O' Reilly (prachtige plaat 'First thing in the morning' uit op Volta) met Steve Fanagan. Met name deze laatste twee zouden wel eens kunnen zorgen voor een van de mooiste optredens tijdens een Studio Amstel Festival. Jan | 23:24 | Commentaar [0]