Cd presentatie audiotransparent Zaterdag 24 September 2005 Jan | 16:00 | Commentaar [1]

Herfst aan de paal Vrijdag 16 September 2005 Hé, da's leuk nieuws! De nieuwe cd van Gitbox! is de komende twee weken te beluisteren op VPRO's luisterpaal. De cd van audiotransparent komt vrijdag 16 september op dezelfde plek eveneens beschikbaar. En als je zo iemand bent die liever zijn huis niet uitkomt, dan kun je ze na beluistering hier bestellen. Makkelijker kunnen we het niet voor je maken! Laat maar horen hoe de platen bevallen! André | 01:42 | Commentaar [0]

Graag uw aandacht voor het volgende Maandag 12 September 2005 Sinds woensdag jongstleden wordt in Nijmegen een aanplakbiljet vermist. Als u meer informatie heeft kunt u contact opnemen met de plaatselijke politie. André | 19:38 | Commentaar [0]

Wat hoort ik? Zondag 11 September 2005 Nieuwe cd's Het is altijd een beetje hopen dat er niet te veel goede cd's verschijnen in de week dat we met LVR met nieuwe releases komen. Er zijn in de meeste kranten maar een paar recensieplekken te vergeven en het aanbod is doorgaans overweldigend groot. Nou gaan we altijd uit van onze eigen kracht, maar dat zowel Coco Rosie als dEUS deze week met vrij goede tot briljante platen komen is geen meevaller. dEUS' Pocket Revolution moest even groeien. De gekte is er wel definitief van af en het is ook bepaald geen nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van de rock and roll. Dat laat onverlet dat het een verzameling mooie liedjes is. In de lijn van the Ideal Crash, hoewel ik die plaat voorlopig beter blijf vinden. CocoRosie bestaat uit twee zussen die met Noah's Ark een adembenemende album uitbrengen. De muziek is kaal en niet zelden piept, wringt en knarst het. Daar bovenop liggen de vocalen die alle Bjork haters slapeloze nachten zullen bezorgen, maar mij een blij man maken. Met gastbijdrage van Anthony van the Johnsons. Uitverkoop! Als de FrrcrdshP platen bijkans weggeeft wil ik nog wel eens langskomen. 5 voor € 15 is geen geld, zeker niet voor Blue Train van Coltrane (ja, natuurlijk had ik die al, maar het is een mooi verjaardagskado), Carmona 'Nu' (Nederlandstalige popliedjes, alleszins genietbaar), Groove Armada 'love box' (2cd met vrij veel floorfillers. Een aantal nummers wordt gezongen door Neneh Cherry, dat was even geleden dat ik die voor het laatst hoorde), Bertus Borgers 'z.g.a.n.' (Mijn band (R.I.P.) werd ooit vergeleken met Dirty Underwear van Borgers, geen idee hoe dat klonk, maar deze cd is in vergelijking met mijn bandje toch wel erg gepolijst. Z.g.a.n is een cd die volgens mij erg geschikt is voor aan het begin van de avond in een bluescafé; kben der nog niet helemaal uit wat ik ervan vind.) De 5e cd was een draak van een compilatie van een in de Here zijnde Johnny Cash. Dead and Gone Terwijl iedereen op zoek was naar Fats Domino en Alex Chilton, overleed Mississippi Delta Blues legende RL Burnside. De man was hoog bejaard, dus zo dramatisch hoeven we er niet over te doen; maar ik heb met gepast respect deze week toch zijn LP’s maar weer eens gedraaid. An asspocket of whiskey, met Jon Spencer, blijft een fantastisch album. Laid back en tegelijk opzwepend, brutaal en tongue in cheek Ook het Nederlandse drgadrga label is niet meer. Geen idee over het hoe en waarom (en wanneer); ze zijn met stille trom vertrokken. Ik heb hun compilaties weer opgezocht en daar staan toch een hoop leuke liedjes op. Zonde. Demo's The Subhuman and the holy ghosts musiceren op 'Billy Kostell' vrolijk verder in de lijn waarin ze bezig waren. Het is een plaatje waarbij enig geduld beloond wordt. De zang is naar mijn zin nog te wankel, maar de meeste liedjes zitten intelligent in elkaar en er gebeurt meer dan voldoende zodat het uitnodigt tot meerdere luisterbeurten. Binnenkort te zien in Live In Your Livingroom. Cinemon heeft twee liedjes op cd gezet. De referenties die ze opvoeren doen een grote voorliefde voor op de vocalen leunende popsongs vermoeden. Dat valt op deze twee tracks wel mee, het is toch gewoon licht tegendraadse indiepop. Het eerste nummer glijdt wat langs me heen, het tweede zou een B kantje van Benjamin B kunnen zijn en vind ik al direct veel leuker. Volgens het begeleidend schrijven komt er een heel album aan, benieuwd waar dat heen gaat. André | 21:01 | Commentaar [0]

Sprinter (in het diepst van mijn gedachten) Woensdag 7 September 2005 Tijdens een interview met een winnende topsprinter werd laatst de vraag gesteld wat zijn topsnelheid was. De sprinter keek op zijn tellertje en concludeerde: 73,4 km/h. Voor de goede orde, dat is dus de snelheid die de beste man haalde op een fiets, op een nagenoeg vlakke weg, zonder al te gekke wind mee. Ik ben zelf een behoorlijke toerfietser, ik rijd geen wedstrijden, maar kan, als zeg ik het zelf, lang aan een hoog tempo rijden. Ik vroeg me af wat mijn maximale snelheid zou zijn onder vergelijkbare omstandigheden. Ik vond een lange vlakke weg zonder afslagen en zette aan. Ik haalde 52,6 km/h. Meer dan 20 km/h minder hard dan de sprinter. Dat viel me niet mee. Punt was natuurlijk wel dat ik vanaf stilstand alle snelheid zelf had moeten ontwikkelen. De topsprinter had vijf ploeggenoten die hem lanceerden. Ik ben naar een hangplek gegaan en heb een praatje gemaakt met de jongens aldaar en ze uitgelegd wat ik wilde. Sven wilde me wel helpen. Ik reed met hem en zes van de andere jongens naar het buitengebied. Ik had Sven uitgelegd dat hij niet te snel moest optrekken, maar ook niet te langzaam omdat ik anders te veel energie zou verspillen in het aantrekken van de sprint. Sven begreep het niet helemaal, geloof ik. Hij vertok als een pijl en reed binnen 10 seconden zo'n 80 km/h, mij verongelijkt aankijkend waar ik bleef. Ook na herhaaldelijk uitleggen dat het anders moest, zat hij binnen no-time op topsnelheid. Dat werd dus niets. Ik had eigenlijk al te veel energie verspild om nog een serieuze snelheid neer te zetten, maar toen was daar Johnny. Een jongen met een goeiige, doch niet al te nozele blik op zijn olijke gezicht. Hij reed een Zündapp en wilde het ook wel eens proberen. Johnny begreep het beter dan Sven, hij accelereerde over zo'n 300 meter naar 45 km/h en toen geleidelijk door naar 55 km/h. De uitlaatgassen van de Zündapp waren geen onverdeeld genoegen, maar ik zat nog steeds op mijn gemak. Johnny was daarvan blijkbaar danig onder de indruk en wilde geen moment missen. Omdat de Zündapp spiegels ontbeerde, keek hij voortdurend achterom. Dat ging goed tot hij een over een hobbel reed. Zijn Zündapp zwenkte plotsklaps naar links, schoot het talud af en belandde in de sloot. Johnny werd op de overliggende oever geworpen, zonder blijvende schade, overigens. (Ikzelf had, behalve een hartverzakking, niks, thanks for asking). Met zijn allen brachten we Johnny en zijn Zündapp naar huis. Ik mompelde verontschuldigend wat er gebeurd was. Johnny's vader (John Sr.), nam me mee naar de schuur. Onder een doek haalde hij een derny vandaan. Een officieel wielrennergangmakersbrommertje. Ik had daar nog niet eerder achter gereden en zei dat ik het graag wilde proberen. John en ik maakten een afspraak om de volgende dag een poging te wagen. John heeft er zijn tenue voor uit de mottenballen getrokken. Een shirt van IJsboerke, een oranje valhelm zonder vizier en een leren broek met zeem. Ik moet aan André van Duin denken. John is een goede gangmaker; het lijkt alsof ie ogen in zijn rug heeft zitten. Ik rijd zonder al te veel inspanning tot ruim 56 km/h. Dan remt hij af. 'Als je echt een sprint wilt rijden, moet je natuurlijk met je laatste krachten wel uit mijn wiel komen'. Daar had ik nog niet aan gedacht. We spreken af dat hij tot 60 km/h zal gangmaken en dat ik dan uit zijn wiel zal komen. En zo gebeurt het. Tot 60 km/h zit ik achter de brede rug van John. Dan wijkt hij licht uit naar rechts. Mijn longen zuigen zich vol met lucht, ik schakel nog één keer op terwijl ik uit het zadel kom. Een seconde of zeven kan ik doortrekken en dan ineens zijn mijn benen vol gelopen, komt er een bel snot uit mijn neus en bol ik uit, nog voordat ik besloten heb dat te doen. Meer dan dit heb ik niet in me. John haalt me in en we rijden een paar kilometer uit. Dan durf ik voor het eerst op mijn teller te kijken. 62,8 km/h. Op een vlakke weg, licht wind mee. Niet gek, maar ik kom meer dan 10 km/h aan snelheid te kort om de topsprinter te benaderen. Aan het gegeven dat in de echte koers eerst ruim 200 km wordt gereden en dat de sprint een waar gevecht is en geen luxe-in-positie afgezet worden, daar ga ik nog maar even aan voorbij. Op 20 september vindt het WK Wielrennen plaats in Madrid. De kenners zeggen dat het na 270 km. een massasprint gaat worden. Ik ga met gepast respect de wedstrijd volgen. André | 21:13 | Commentaar [0]

De cd's zijn binnen Zondag 4 September 2005 Vanaf 12 september te koop in je platenzaak en nu al via onze site. audiotransparent: nevland gitbox!: songs for shiftless days je bent van harte welkom op de release feestjes: audiotransparent: 29 september in vera, groningen gitbox!: 7 oktober in merleyn, nijmegen André | 21:57 | Commentaar [4]