|
|
 |
|
|
Eerste namen Crossing Border
|
Vrijdag 30 Augustus 2002
|
 |
 |  |  |
Vandaag ontving ik een persbericht van Crossing Border met daarin de eerste namen van alweer de 10e editie van hun festival dat dit jaar op 7, 8 en 9 november zal worden georganiseerd in Amsterdam. Toch waren al eerder wat namen te lezen op de sites van 3voor12 en musicfrom, maar nu begint de lijst wel wat vaste vormen aan te nemen.
Wat betreft muziek zijn de volgende namen te verwachten; Banda Ionica, Hanna Schygulla (7 november), The Reindeer Section, Ekova, Hawskley Workman, The Doves, Mekons, Utah Carol, Odetta, Harlem Gospel Choir, Kristopher Åström & Hidden Truck (8 november), John Parish, Wire, Madrugada, Beady Belle, Nils Petter Molvaer, Spinvis + Orkest, Barry Adamson, Kimmo Pohjonen Kluster en Leaves (9 november).
Van de voorgaande negen edities van het festival heb ik er zeker zeven (misschien zelfs acht) bezocht. Elk jaar waren er wel een paar goeie bands te zien, en telkens werd het programma beter, waardoor het haast onmogelijk werd alles wat ik zou willen zien ook daadwerkelijk te aanschouwen. Eerst haastte ik me tussen de zalen rond het Spui, later deed ik datzelfde in het Congresgebouw, en de laatste twee jaren rende ik over het Leidseplein van zaal naar zaal om maar zoveel mogelijk te kunnen zien.
Bands als Smog, Songs: Ohia, Appendix Out, Sodastream, Piano Magic, Low, Lambchop, Vic Chestnutt, Wio, Sigur Ros, Greg Weeks, Mountain Goats en Damien Jurado waren al favorieten of werden dat zeker na hun optreden op het festival. Al met al reden genoeg om elk jaar weer verlangend uit te kijken naar een volgende editie.
Dit jaar echter ben ik wat minder enthousiast, de zojuist genoemde namen zeggen me niet zo veel of spreken me absoluut niet aan. Ok, The Reindeer Section, Spinvis en Hawskley Workman zullen best leuk worden, maar of dat voldoende is om af te reizen naar Amsterdam weet ik nog niet.
Een andere tegenvaller is dat er dit jaar geen plaats is voor de VPRO. Jarenlang bezorgden zij op een eigen podium de leukste bands en schrijvers, maar nu liet na een eerste contact met de omroep de organisatie van het festival niets meer van zich horen.
Zoals hier te lezen heeft men ook nog eens de zalen Bellevue en Paradiso laten vallen. Ik kan Louis Behre wel gelijk geven als hij vindt dat het festival uit de kleren scheurde en dat hij het nu weer wat kleinschaliger wil aanpakken, maar om juist nu die zalen te laten vallen lijkt me wat minder gelukkig gekozen.
Onlangs nog zei Behre in een interview met de Haagsche Courant weer met het festival terug te willen keren naar Den Haag vanwege te weinig steun van de gemeente Amsterdam voor zijn activiteiten. Drie jaar geleden was het slechte klimaat in Den Haag juist de reden om daar te vertrekken. Ik zie het festival volgend jaar graag terug in de Residentie maar hoop wel dat Behre dan eindelijk weet wat hij nu eigenlijk wil.
Tenslotte kunnen we hier alvast verklappen dat een band van ons eigen label dit jaar zal te zien zal zijn op CB (en daar zijn we heel blij om!). Wie dat zijn, laat ik nu nog even in het midden, maar het is na wat negatieve punten wel weer een pro voor het festival. |
 |
|
|
|
We need trees, not Bush
|
Zondag 25 Augustus 2002
|
 |
 |  |  |
Zo, de vakantie zit er op. We zijn weggespoeld in Luxemburg, waar we de tent uit de zon in een geultje hadden gezet en waar dus de hele afwatering van de camping inclusief humuslaag door onze tent is gestroomd. Gelukkig paste het luchtbed achterin onze Nissan-Station (zie ook Vido's verslag van Haldern). Ook in Frankrijk regende het en in Valkenburg op de terugweg konden we de overkant van de camping niet zien door de regen annex mistwolken die er hingen. We waren overigens net op tijd de grens over, aangezien de helft van de wegen in Vlaanderen onder water kwamen te staan. En dan te bedenken dat we eerst opvakantie wilden naar Oostenrijk of Tjechië, maar dat dat vanwege het water niet doorging.
Enfin, het was knudde dit jaar. In Nederland viel het wel mee (tenzij je in Rijssen woont, waar het drie keer een wolkbreuk gaf). Het schijnt dat de Duitsers hard aan de bel willen gaan trekken tijdens de duurzaamheidstop in Johannesburg. Want behalve over fairtrade en zo zal het ook weer over het klimaat gaan. Het valt wel ongeveer in te schatten hoe het gaat: als er een Pronk-achtig figuur opstaat kan er een mooi eindstuk worden opgesteld dat uiteindelijk toch niet ondertekend dan wel geratificeerd wordt door de VS. We zullen niets doen wat onze economie schaadt, aldus Bush. Nou weet ik niet veel van politiek, maar volgens mij is regeren vooruit zien. En daarvan geeft onze George weinig blijk. Ben erg benieuwd wat het op gaat leveren. De eerste (vreedzame!!) demonstatie is al hardhandig uiteen geslagen.
Goed, na het weekend hebben we het weer over muziek. Blue Log gaat naar Guided By Voices en bovendien hebben de heeren van LVR hun eerste luistersessie voor de nieuwe verzamelaar. Stay tuned! |
 |
|
|
|
Radio-show-time
|
Zaterdag 24 Augustus 2002
|
 |
 | I wanna be on your radioshow. I wanna be on your radioshow. I wanna be on your radioshow. We'll show you how to dance. |
Veel duidelijker dan dit kan het ultieme verzoek van een band aan een radiomaker toch niet klinken? Het is het refrein van 'Radioshow', het uiterst aanstekelijke en vrolijke openingsnummer van de ep van Damer op LVR.
Inmiddels hebben al een aantal dj's gehoor gegeven aan dit verzoek. Radio Mortale draaide het nummer al toen de ep nog maar net was verschenen en ook Jaap Boots van VPRO-radio was snel overtuigd. Hij draaide de band niet alleen tijdens zijn radioshow maar nodigde de band zelfs uit voor Club Lek Salon om daar een akoestische optreden te geven. Toen was het live voor radio 3 maar het is hier nog steeds te beluisteren.
Donderdag 15 augustus was het nummer weer op de radio te horen, ditmaal bij de godfather of all dj's: Mr John Peel zelf! Damer mocht de show op BBC Radio 1 openen en werden op een grappige wijze afgekondigd.
De show is niet meer te beluisteren via de website van de BBC, maar hét moment zal hier voor altijd als mp3 voor het nageslacht behouden blijven. Kijk hier voor de volledige setlist van het programma. |
 |
|
|
|
Wageningen na Van der G.
|
Zaterdag 17 Augustus 2002
|
 |
Zaterdagochtend bij mijn ouders. Ik lees de Gelderlander, de krant die iedereen in dit dorp nu eenmaal leest. Mijn eigen stadje haalt de voorpagina: AIVD (voorheen BVD) doet in Wageningen onderzoek. Het artikel vertelt dat er onderzoek gedaan gaat worden naar links-radicale groeperingen in Wageningen. In de zaterdagbijlage een hele pagina over Wagenings links met zowel mijn als Volkert van der G's oude wooncomplex Droevendaal (Van der G was al jaren weg toen ik er kwam) prominent op de foto. Eveneens in het nieuws: ex-burgemeester en wethouder verdacht van doorspelen gevoelige informatie aan de organisatie van Van der G.
We hebben op Droevendaal alle media al eens over ons heen gehad (zie eerder artikel op deze log) en we hadden al verwacht rond deze tijd 'de verdieping' op ons dak te krijgen. Links in Nederland in het algemeen en Links Wageningen in het bijzonder hebben het de laatste tijd niet gemakkelijk gehad. Het idealisme moet worden verloochend om de eigen veiligheid te garanderen. Ik zou hier een hoop kunnen schrijven, maar het valt me zwaar om mijn mening over al dit gedoe strak en steekhoudend te formuleren. Ik weet alleen dat Wagenings Links en Droevendaal, zoals ik het ken, eerder vallen te omschrijven als charmant idealisme dan als terreur of iets dergelijks. De wethouder ken ik slechts zijdelings, maar het is een innemende man waarvan ik durf aan te nemen dat hij naar eer en geweten heeft gehandeld.
Het valt me zwaar dat de paar idealisten die er in Wageningen nog over zijn nu weer in een kwaad daglicht worden gesteld. De universiteit van Wageningen heette tot voor kort de Landbouwuniversiteit. Academici hebben zich ook met ethiek bezig te houden, dus enig links activisme (wereldvoedselvraagstuk, genetische manipulatie, dierethiek, duurzame ontwikkeling) is inherent aan het bestaan van de universiteit. Het verwijt aan met name de oude activisten was dat zij het standpunt: 'als je denkt dat de aarde naar de klote gaat, is alles geoorloofd om haar te redden' aanhingen. Over vroeger kan ik niet oordelen, maar het links dat ik ken is door de jaren heen het poldermodel aanhangig geworden en opereert veelal, net als Volkert's VMO, binnen de grenzen van wat maatschappelijk en/of juridisch acceptabel is.
Enfin, enerzijds wil ik mijn virtuele vingers niet branden aan deze materie, anderzijds vind ik de beeldvorming in de media pijnlijk. Ik zal er waarschijnlijk de komende tijd nog wel af en toe op terugkomen. De AIVD zal overigens wel weten wat ze doet, daar geloof ik wel in. Misschien treffen ze iets aan, maar waarschijnlijk niet. Ik houd het met spanning in de gaten. |
 |
|
|
|
Alphabetically ordered numbers
|
Woensdag 14 Augustus 2002
|
 |
Afgelopen weekend heeft mijn vriendin ongevraagd mijn platen geherschikt. Mijn zorgvuldig bedachte ordening is volledig om zeep. Ik kan het haar niet kwalijk nemen, ze kon in mijn, redelijk omvangrijke, collectie nooit wat terug gevonden krijgen. Alle platen heeft ze uit de kast getrokken en op alfabetische volgorde teruggezet en nu weet ze waar ze haar favoriete platen terug kan vinden. Ikzelf moet enorm wennen aan de nieuwe indeling. Niet alleen heeft ze wat foutjes gemaakt zoals Pere Ubu onder de U gezet omdat ze dacht dat het een achternaam is (wat ik eerder vertederend dan irritant vond), maar mijn zorgvuldig bedachte en voor mij volledig logische indeling waar Jonathan Richman naast de Velvet Undergound stond, Bettie Serveert naast de Artsen, Peter Jefferies naast This Kind of Punishment, met daar weer naast Tall Dwarfs, Chris Knox, Dump, vervolgens Yo La Tengo etcetera is weg.
Die indeling was toch volslagen willekeurig? vroeg M. Nee dat was ie niet, bedacht ik me, maar waarom ik hem prefereerde boven een alfabetische indeling vond ik op dat moment moeilijk te benoemen. Nu, na een week blijkt dat het bijhouden van een alfabetisch systeem ondoenlijk is, want je blijft na iedere aankoop aan het schuiven. Maar meer nog voelt het vreemd om alle stijlen, tijdsvakken en herinneringen door elkaar te hebben lopen, alsmede dat platen die je nooit draait naast je meest gedraaide titels staan. Ik denk nu ook dat ik de essentie van de kracht van mijn indeling weet: het was er één waarbij een leek van links naar rechts door mijn collectie zou kunnen lopen en niet na enkele platen de draad al kwijt zou zijn.
Voorlopig laat ik mijn cd's maar even staan zoals ze staan. Even kijken hoe het bevalt. Ondertussen vraag ik me wel af hoe het bij anderen zit. Staan jouw platen op genre of op tijdsvak? Op artiest of op label? Reageren mag vanaf een collectie van, laten we zeggen, 150 titels. O ja, en dit is in principe geen gendervraagstuk! |
 |
|
|
|
Aankondiging 10e Amstel Festival
|
Zondag 11 Augustus 2002
|
 |
Afgelopen week verscheen een persbericht van VPRO's late night radio-programma De Avonden met daarin de aankondiging van alweer het 10e Amstel Festival, op 7 september a.s. in de Desmet Studio's in Amsterdam.
Lang heb ik uitgekeken naar de komst van Paul O'Reilly en Steve Fanagan uit Dublin. De vorige keer moesten de jongens verstek laten gaan vanwege een staking bij de Ierse luchtvaartmaatschappij. Nu zullen ze er wel zijn om hun prachtige muziek aan het Nederlandse publiek te presenteren. Luister zeker eens naar 'First thing in the morning', het debuut van Paul O'Reilly op Volta en 'Theres hope' van Steve Fanagan op Mango Music (opgenomen door Steve Albini in Chicago).
Zoals al vaker te zien was bij vorige edities van het festival is er ook nu weer aandacht voor electronica. Dit keer wordt dat vormgegeven door Domotic, het project van Stéphane Laporte uit Parijs die met 'Bye bye' zijn debuut afleverde op Active Suspension.
De Rivulets brachten begin dit jaar hun prachtige titelloze debuut-cd uit op Chairkickers' Union Music, het label van Alan Sparhawk, zanger/gitarist van Low. Niet alleen bracht hij de cd uit, ook nam hij hem op in zn eigen 20 Below Studio en speelde hij samen met vrouw Mimi Parker mee. Waarschijnlijk mede daarom klinkt de band ook erg als Low, maar who cares? Er zijn slechtere bands om mee vergeleken te worden! Nu treedt de band op als trio.
Alan Sparhawk staat zowieso centraal in deze jubileum-editie van het festival, hij maakt namelijk ook deel uit van de daar optredende The Black-Eyed Snakes. Dan noemt hij zich "Chicken Bone" George en speelt hij samen met "Big House" Bobby Olson (gitaar) en "Smokin" Brad Nelson (drums) de blues. Hoe dat in hun geval zal klinken, kan ik je helaas (nog) niet zeggen; hun plaat heb ik niet en op internet is er niet één mp3 van de band te vinden.
(Andere) aanbevolen links:
- Muziekmania voor het volledige persbericht (8.8.02)
- Pretty bruises, een fanzine gemaakt door Nathan Edmunson, zanger/gitarist van de Rivulets. De meeste edities van het blad zijn uitverkocht, met de laatste (issue five) zal dat niet zo snel gebeuren; het betreft hier een web-only editie.
- Low's daily weblog, een onlangs geopende weblog waarin Alan Sparhawk schrijft over de dagelijkse belevenissen van de band.
De toegang tot het festival is gratis, maar reserveren is verplicht.
Dat doe je via: amstel-festival@vpro.nl. |
 |
|
|
|
Sampling madness Part 2
|
Vrijdag 2 Augustus 2002
|
 |
De line-up van de verzamelaar begint langzaam contouren te krijgen. Nadat we eerst al Microtec konden verklappen, kunnen we daar nu twee namen aan toevoegen. Als eerste is dat Audiotransparent uit Groningen (er staat al een track op de LVR-site). Audiotransparent is een gezelschap dat verstilde muziek maakt waarbij het goed dagdromen is. Denk aan Jeff Buckley, Mogwai en soms, heel soms, een beetje aan Deus.
De andere naam die we je alvast verklappen is Bauer. Voor de enkele hotemetoot die per ongeluk op deze site beland is en denkt dat we het hier over een in een woonwagen wonende volkszanger hebben: Bauer is het alter ego van Berend Dubbe en Sonja van Hamel en ze hebben twee prachtige platen gemaakt (met een derde op komst), met een fijne knipoog naar oa. de Beach Boys en Burt Bacharach.
Tussen de demo's zit op het moment verrassend veel goeds (en ook verrassend bekende bands). Nieuwe namen volgen binnen een paar weken.
Momenteel zijn we aan het kijken om een vrij uitgebreide cd-release-toer te gaan doen. We gaan in ieder geval naar de ACU in Utrecht en de OCCII in Amsterdam, maar daarover lees je meer op de LVR-site. De release datum is nog onbekend, maar het zal aan het einde van dit jaar zijn. |
 |
|
|
 |
|