|
|
 |
|
|
Lijstje week 21
|
Dinsdag 25 Mei 2004
|
 |
 |  |  |
Jan:
Presentatie
Incense - Live @ Rock Heaven, Theater Concordia, Den Haag
Voor de presentatie van hun derde ep 'Smack blow buffet' nodigde de Haagse band Instant Mix vorige week vier bevriende bands uit om samen een mooi feestje te bouwen en daar zijn ze wat mij betreft goed in geslaagd.
Toen opener Zola zo'n twee maanden terug nog als trio speelde in het voorprogramma van The One AM radio klonken ze nog erg als een emo-band. Door verplichtingen van de drummer elders werd nu het volume aangepast en ontpopte het overgebleven duo zich nu als een stel zeer bekwame singer/songwriters die hun liedjes vol overgave brachten.
Kanina bewees dat drie aantrekkelijke vrouwen in de frontlinie geen garantie hoeft te zijn voor succes. Het ontbreekt de band namelijk nogal aan techniek, pakkende melodiën en (vooral) een goeie stem. Stuk voor stuk aspecten die mij vrij essentieel lijken als je in een bandje wilt spelen.
Het Rotterdamse Cellophane had al tijdens Langweiligkeit en Plein Open vorig jaar bewezen wel een goeie rockband te zijn en konden nu opnieuw overtuigen.
Organisator Instant Mix zelf maakt de wat hardere rock die mij nogal eens aan Smashing Pumpkins deed denken. Dat was zeker niet slecht maar je moet er wel van houden.
Afsluiter Incense speelden nummers van hun twee platen en lieten alvast wat nummers horen van een later te verwachten album. De show en muziek waren zoals gebruikelijk erg goed maar wat eerder dan verwacht werd het optreden afgebroken. De eigenaar van het statige theater vond de muziek te hard en het tijstip te laat zodat we alsnog met een lichte kater huiswaarts keerden ...
André:
VPRO 3voor12 luisterpaal
Leuke selectie aan de luisterpaal! Gem - Tell me what's new (Excelsior). Morissey - You are the quarry (Attack records) en Felix da Housecat - Devin Dazzle and the neon fever (Emperor orton). Om kort te gaan: Gem heeft precies de plaat gemaakt die van ze verwacht werd en waarvan de polarisatie van de reacties de komende weken nu al fijntjes uitgekristalliseerd lijkt op 3voor12 site/forum. Het album van Morissey kent briljante momenten (the first in the gang to die; ik zie de meisjes alweer dansen...), maar klinkt een tikkeltje, tja hoe zal ik het zeggen... belegen. De liedjes zijn op zich wel in orde, maar bezitten volgens mij net een tikkeltje minder vuur dan ze tien jaar geleden zouden hebben gehad... of bazel ik nu maar wat? Over Felix: ik heb niks met katten, stomme arrogante klotebeesten. Maar Felix komt er bij mij wel in, denk ik. Hele plaat geluisterd en geen moment zapdrang, sterker: ik had zin om te dansen. Maar dat is niet erg gangbaar hier op het ministerie en ik heb het maar onderdrukt.
Mag ik bij je binnen kijken?
Wijsje uit het Oosten. Concept: vijf (groepen van) muzikanten nodigen wat vrienden uit en met zijn allen wandelen men van huiskamer naar huiskamer, waar miniconcerten gegeven worden. Dit jaar oa met Soda P, Pfaff, MP Solbakken met zijn NYC vlam en drie Amerikaanse broers die in Amsterdam zijn gestrand en mooie folk maken. De middag ontaarde in een jamsessie waarbij niet alles zuiver was, of ritmisch even sterk, maar al met al wonderwel genietbaar bleek.Fijne middag.
Voorproefje
Gitbox! - 8 track outtake
Het nieuwe Gitbox! album is bijna klaar. De eerste nummers laten horen dat de ingezette koers (van lo-fi naar hi-fi) niet te keren is geweest. En dat geeft niets. De nummers zijn prachtig opgenomen en uitgekiend gearrangeerd. Niet alle acht de nummers landen meteen, maar het is ook niet gezegd dat alles op het nieuwe album terecht gaat komen. Wat goed is, is ook echt goed. Ik zie uit naar de rest van de tracks.
Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. |
 |
|
|
|
Lijstje week 20
|
Dinsdag 18 Mei 2004
|
 |
 |  |  |
Jan:
Festival
Langweiligkeit festival - Live @ diverse lokaties, Den Haag
Een schitterende zonnige dag met veel bands, kroegen, bier en bekenden. Ik was net op tijd om een stuk van Grechko's Doll mee te krijgen en vervolgens tot de conclusie te komen dat hun indie/emo/noise best wel leuk is, en doorstond verder die middag de niet slechte maar wat brave popliedjes van Naked, hoorde hoe Can of Be alle subtiliteiten en zelfs een volledige cello liet verdwijnen in een brei van geluid met alles overheersende bas.
De avond bracht vervolgens Feedback Society (FBS) die met hun keiharde noise en drilboorcamera mij deze tweede keer niet lang konden boeien, Dj Jaques de la disque die met lounge, easy-tune en 80's pop de voetjes van de vloer kreeg, Spider Rico die ondanks technische problemen (weer) een puike show neerzette, Thom Revolver die mij op dat moment niet konden overtuigen met hun theatrale, over-the-top performance en electropop en Orange Sunshine die met hun trash, blues, rock en psychedelica de perfecte afsluiter waren voor een perfecte dag.
André:
Louis Neefs - Ach margrietje
Camp? Fout? Nostalgie? Het zal me allemaal wat. Vroeger ging op zondag de radio aan en dan draaide de lokale piraat liedjes waarvan ik me deze altijd ben blijven herinneren. 'Ach margrietje/ de rozen zullen bloeien/ ook al zie je mij niet meer/ door jouw tranen heen zul jij weer lachen/ ook al zie je mij niet mee-heer'. Pathetisch? Vast. Maar dit is één van die smartlappen die ik mooi vind. En ik was dan ook zo blij als een kind met mijn 2e hands LP voor 50 cent.
Joyfalds - 4 track demo
Het probleem met de demo van Joyfalds is dat ie me drie luisterbeurten kostte voordat ik ermee uit de voeten kan. Meestal krijgt een demo niet zoveel tijd, maar ik had toevalligerwijs geen andere cd's op mijn werk liggen. De vier tracks hebben allemaal een hook, dat zeker, maar het blijft ook na drie beurten hinken op twee gedachten. In 'Flavourless' krijg ik de zenuwen van het basloopje, maar is de zang vrij sterk. 'Mind Abuser' duurt veel te lang voordat het op gang komt, maar is na vier minuten ineens wel lekker intens. Zo is er telkens wel wat en ik weet het allemaal niet met Joyfalds. Maar het zou me niks verbazen als jij meteen wegloopt met de band. Bezoek hun website!
Vehicle - The fire is warmer on the inside (Cd op Muze)
4 tracks, 20 minuten. Een EP van de laatste aanwinst op Muze records. De band maakt postrock in de best Muze traditie. De liedjes zijn zorgvuldig gearrangeerd en verstild. De ontlading aan het einde van de cd is heerlijk.
Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. |
 |
|
|
|
Lijstje week 19
|
Dinsdag 11 Mei 2004
|
 |
Jan:
Kunstwerkje
Ik dans alleen op - Cdr
Dankzij collega André werd ik dan toch betrokken in de "Ik dans-alleen-op" Subs-cirkel-cd waarvan ik me voorheen, als non-dancer, afzijdig had gehouden. In een prachtig in elkaar gestoken kunstwerkje, een homemade 'trekpop', is de cd verborgen. Op de cd veel electronica (o.a. Faust, Kid 606 en Matmos, Funckstorung en FFF) en één track die mijn tenen deed krommen (Think Of One). Hoogtepunten van het leuke gebaar zijn de eerste twee tracks (Gidon Kremer en Faust) al hebben ook zij me niet aan het dansen gebracht. Maar dat zegt dan weer niets over dit album ...
Re-make
Bonnie Prince Billy - Sings greatest Palace music (Cd op Domino)
Alweer een tijdje geleden aangeschaft maar toch nog regelmatig te vinden in de speler. Vijftien Palace 'hits' in een nieuw (BPB-)jasje gestoken. Een mooie marketing-truc natuurlijk die alle verstokte fans, zoals ikzelf, weer naar de winkel laat rennen. Vaak is het grappig om de nummers eens in een complete andere versie te horen, soms werkt dat niet helemaal. Er zijn nummers, zoals in dit geval Gulf shores en Ohio river Boat Song die in de meest basale vorm toch gewoon het mooiste zijn en waarbij elke vorm van opsmuk, hoe subtiel ook, teveel lijkt. Daar moet iedereen dan gewoon van afblijven, zelfs al ben je Will Oldham zelf ...
André:
Freedom
Bevrijdingsdag Wageningen (met o.a. Theo van Gogh, Bad Candy en de Klojo's).
Je moet het ten minste een keer hebben meegemaakt, het defilé in Wageningen. Oude mannen, bevrijders, stram van fierheid en van ouderdom. Het blijft iets ontroerends. De overvliegende oorlogskisten, de opperbeste stemming in mijn stadje, de biertjes in het park alsmede een overvloed aan bekenden maakten het feest compleet. Dat er daarnaast ook nog bandjes spelen is doorgaands een heuse bonus. Zo niet, zoals dit jaar. De programmering was ronduit zwak met als dieptepunt Bad Candy op het hoofdpodium. Willen we dat Nooit Meer Doen, organisatie??
Wel leuk
Het enthousiasme bij Di-rect en de stand up comedy voor de schouwburg. Vermoedelijk ook leuk, maar gemist: the Gathering op het eveneens qua programma voor het eerst ernstig tegenvallende kabaal am gemaal podium (al heb ik uiteraard lang niet alles gezien en hebben er wellicht ook fan-tas-tiese bands gespeeld (maar ik betwijfel het)). Het was een teken aan de wand dat het enthousiasme bijna in zijn geheel van kids tot pakumbeet 15 jaar moest komen.
Leuk geprobeerd maar mislukt
Theo van Gogh interviewt drie dames die op de lijst staan voor de Europese verkiezingen. Het moet een debat voorstellen, maar komt niet van de grond. Van de 10.000 man op de markt zijn er (ruim geschat) dertig die het proberen te volgen en daarvan ben ik er één. Het is schier onmogelijk. Als Van Gogh afkondigt met 'ik ben nog nooit zo afgegaan' ben ik eerlijk gezegd al lang afgehaakt.
Wel weer geweldig
De Wageningse superband de Klojo's. Zoals te doen gebruikelijk waren ze voor geen enkel podium gevraagd, maar speelden ze op eigen initiatief vlak bij caf´ de Wilde Wereld. Dit jaar met olijke trekzak speler en met het slechtste geluid wat ik ooit een live band hoorde hebben. De Klojo's zijn fantastisch en verdienen een standbeeld. (Misschien een leuk thema voor bevrijdingsdag 2005: vrijheid is wat je der zelf van maakt!)
Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. |
 |
|
|
|
Louisa Lilani en John Prop 'Fertile' cd
|
Vrijdag 7 Mei 2004
|
 |
 |  |  |
Zul je altijd zien: beleef je met LVR een groeistuip die zich vertaalt in het afzweren van de CD-r (er staat er nog 1 gepland), staan Louisa en John in ene met een CD-r op de stoep. Maar ja, de beslissing was weloverwogen en zo, dus dit maal wel een nieuwe cd van het duo, maar niet op LVR. Wees niet ongerust, onze samenwerking is hiermee niet ten einde.
Enfin, een nieuwe cd dus. En een fraai plaatje it is. Acht liedjes die handelen over Sushi, de keuze tussen een kind of een tattoo en over een alligator purse. 'Nicky' is onbedaarlijk poppy, maar bitterzoet zoals je het in de hitparade niet hoort.
Zoals te doen gebruikelijk is de oplage beperkt (75 stuks) en die is door de bank genomen rap weg. Er mogen her en der wat lieden zijn die niet zo goed met de muziek van dit duo uit de voeten kunnen, er is ook een hele schare trouwe volgers. Een aantal gelukkigen zullen aanwezig zijn bij de cd presentatie (die gewoon thuis plaatsvindt, dat is traditie). Alle anderen kunnen de volgende Gonzo Circus kopen. Daarin zal een huiskamer impressie van dit illustere duo staan.
Je kunt het cd'tje bestellen voor € 8,50 incl. porto.
Je kunt ze een mailtje sturen of bellen op 020-6890966 (Lousia) of 020-6925733 (John). |
 |
|
|
|
Lijstje week 18
|
Woensdag 5 Mei 2004
|
 |
 |  |  |
Jan:
Eenmalige uitbarsting
Spider Rico - Live @ Paradiso
Het verjaardagsfeestje van Scram C Baby werd op koninginnedag (!) gevierd in Paradiso met vijftien bands, vier dj's en een zaal gevuld met ballonnen, kinderen, en wat liefhebbers. Geen van de bands viel echt tegen hoewel sommigen wel wat saai waren. De Haagse rockers gaven al vanaf het eerste nummer vol gas en lieten het pedaal vervolgens hun volledige optreden niet meer los. Heerlijk strak, lekker hard en rockend als nooit tevoren!
Constellation package
Elizabeth Anka Vajagic - Live @ Paradiso
Een paar weken eerder zag ik twee van de drie bands al tijdens All Tomorrow's Parties die toen al behoorlijke indruk maakten. De eerste set was deze avond gereserveerd Polmo Polpo die op ATP vooral met de stem van de zanger wisten te overtuigen maar nu wat tegenvielen. Naar het
optreden van Elizabeth Anka Vajagic was ik erg benieuwd. Ik kende alleen haar plaat en die was zeker niet al te makkelijk om naar te luisteren. Toch viel het concert me reuze mee, nergens stoorde ik me aan haar stem en de muzikanten bleken een mooie aanvulling. Afsluiter Hanged Up deden het slechts met viool en drums en dat vond ik een mooie combinatie die behoorlijk opzwepend werkte. Veel mensen in het publiek waren ook enthousiast maar met die ene kwam ik er maar niet uit ...
André:
Live
Jonathan Richman Live @ Melkweg
Eens in de vier jaar laat ie zich bewonderen, onze Jonathan en dan sta ik vooraan. Op akoestische gitaar en ditmaal vergezeld door de drummer van Giant Sand, speelde Richman krap 2 uur heerlijke niks-aan-de-hand muziek die ontroerde, deed glimlachen en buitengewoon onderhoudend bleef. Meeklappen mocht en meezingen ook. Ik kan hier alle grote woorden gaan gebruiken over Miskend Genie, Groots Performer en zo al wat meer. Maar dat heeft de vorige keer ook niet bar geholpen (of ik moet heel veel invloed hebben op veertig+ers). Enfin, wees geen druiloor. Ga, als je tijd hebt, naar Richman op 5/5 in de VERA. En als je geen tijd hebt dan maak je maar tijd.
Demo
Transfolmer - 3 track demo
Tjeerd Folmer heeft er de wind onder. Niet alleen staat ie op de laatste cd die is bijgevoegd bij Gonzo, ook werd hij uitgenodigd voor het )Toon) festival. Tijd dat we die Groninger eens gaan ontdekken dunkt me. Transfolmer maakt warme akoestisch-electronische muziek die neigt naar de late Notwist. Muzikaal is het dik in orde, slechts de zang blijft wat achter, hoewel niet echt storend.
Schaamrood van de miskoop
Mud - Rock
Voor 50 cent dit aftandse gedrocht van een album gekocht. De laatste tijd lees ik wel eens dat Mud toch niet zo slecht is als wel werd beweerd. Nou ik weet niet wat er beweerd werd, maar er was vast geen woord van gelogen. Wat een godvergeten kneut. Ernstige smet op een verder zeer fijne koninginnenacht. Ben benieuwd aan wie ik deze plaat nu weer eens als verjaardagscadeau ga geven.
Op straat
Koninginnenacht, vrijmarkt in Utrecht. Gezichten maken zich los van de menigte in de zwoele avondlucht. Platenjagers. Een vriendinnetje van weleer. Een gezinnetje. Man voorop, vrouw gesluierd. Twee kleine dochters bij zich. Ze spreken in een vreemde taal en dragen oranje strikken in het haar. Een week gevoel kwam over me. Komt dan toch alles vanzelf goed?
Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. |
 |
|
|
 |
|