|
|
 |
|
|
De zon brandt
|
Zaterdag 25 Mei 2002
|
 |
De zon brandt mijn huid en mijn meisje waait zachtjes door mijn hoofd. Het is lente en ik fiets over Droevendaal. Niks herinnert meer aan de chaos en lichte paniek die hier een aantal weken heeft geheerst. Toen op 6 Mei Fortuyn het leven liet, kwam dat hard aan op Droef. Al maanden waren de discussies aan tafel fel en intens. Zelfs hier, op de algemeen als links bolwerk beschouwde woongroep in Wageningen, kon de Rotterdamse politicus op sympathie rekenen. Fortuyn had ons beziggehouden en we waren al weken op zoek naar zijn ongelijk en vonden eigenlijk alleen het ongelijk van het huidige Links.
Eén dag later, 7 Mei. De moordenaar komt uit Harderwijk. Op Droef gonst het gerucht dat hij in Wageningen heeft gestudeerd. Waar de rest van Nederland opgelucht is dat het een autochtone Nederlander betreft, voelen wij de bui al hangen. De dagen erna sijpelt een mengsel van geruchten en feiten door. Van der G. heeft milieuhygiëne gestudeerd. Hij heeft op Droef gewoond.
De Belgen zijn er het eerste, vreemd genoeg. De simpele vraag: waar bevindt zich hier een links bolwerk? bracht ze bij ons. Zij hebben de zaak Cools gehad en verwachten ook een complot in Nederland te vinden. Zelfs Studio Brussel speculeert in die richting. Na de Belgen volgen alle Nederlandse zenders en een groot deel van de bladen. Ik ben zelf overdag aan het werk en zie ze niet. Ik merk wel hoe de sfeer verandert. Er rijdt s avonds politie rond. Bewoners kijken argwanend. De burgemeester en de woordvoerder van Wageningen Universiteit komen in crisisberaad op Droef bijeen. Deuren gaan op slot. De open sfeer op Droef is even weg. In de kranten lezen we: We zijn geen moordenaarsdorp. En het ultra-links bolwerk.... Echt bang zijn we niet, vooral omdat we niet weten wat we moeten vrezen. Het duurt een kleine twee weken. Na de verkiezingen is het over. Ineens. De rust op Droef is terug. Het meisje met de dreadlocks wandelt weer met haar geit van het ene veld naar het andere. We eten in de tuin en praten over heel veel, maar weinig meer over politiek.
Ik heb een vreemde droom gehad vannacht. Er was een voetbalwedstrijd. En iedereen had er weken naar uit gekeken. Het stadion puilde uit en in ieder café in de stad was de wedstrijd op groot scherm te volgen. Heel veel mensen gingen voor het eerst van hun leven naar een wedstrijd. Mijn team verloor. Het was een harde en, ondanks dat er een aantal vreemde beslissingen werd genomen, eerlijke wedstrijd geweest. Tijdens de huldiging van de winnaars lag ik in bed. Ik sliep slecht van het feest op straat. Toen het geluid verstomde was het ochtend. Ik stond op en liep de stad in. Bushokjes en winkelruiten lagen versplinterd op straat. Her en der waren er kleine smeulende vuurtjes op het plein. Er lagen natte papier vlokken, kapotte bierglazen en gallig kots. Later kwamen er meer mensen op straat. Ze hadden hun voetbalshawls afgelegd. Je kon niet meer zien welk team ze hadden aangemoedigd. Over de voetbalwedstrijd sprak niemand meer. Alleen in de krant was er nog over te lezen, in een kleine katern op pagina 3. De mensen beklaagden zich dat de gemeente reiniging nog niet was geweest. |
 |
|
|
|
Oh Oh Den Haag
|
Vrijdag 24 Mei 2002
|
 |
Wie durft te beweren dat er in Den Haag op het gebied van muziek niets te beleven is, heeft het de komende weken zeker goed mis:
Op zaterdag 1 juni wordt in het Korzo theater voor de tweede maal het State-X festival georganiseerd. Er wordt daar gespeeld door Reiziger (BE), Phoenecia (US), Somatic Responses (GB), Feverdream, Filter Fedde, Bambi Davidson (D), Sensory Overload, Fine China Superbone, Dyzack Acoustic Tekno, Au! en Photonic VJ's.
Vorig jaar was ik zelf getuige van de eerste editie van dit prachtige initiatief en had daar een prima avond met optredens van o.a. I drive a UFO, Soft Posh (!), The Ex en Incense. Nu zal ik i.v.m. het tegelijkertijd georganiseerde Studio Amstel Festival helaas verstek moeten laten gaan. Wel erg jammer, ik was er graag bijgeweest.
Het weekend erna, op 7 en 8 juni is het 'New Forms' festival aan de beurt. Al voor de derde maal georganiseerd door Stichting Het Paard zullen dit keer o.a. Coil, Julian Cope (7 juni), Biosphere, Fennesz, Hazard en Von Magnet (8 juni) te zien zijn. De lokatie is het Theater aan het Spui, het thema: Roots en Rituelen (?).
Datzelfde theater is weer een week later het podium voor het 'The music in my head' festival alwaar gespeeld zal worden door Earl Okin, Wealthy Beggar, DJ Eddy de Clecq, Heather Nova (13 juni), Neil Halstead, Pina, Regis Gizavo Duo, Habib Koite & Bamada, Miossec, The Waterboys (14 juni), Blimey!, Meindert Talma, Daryll-Ann & guests, Baby John, Hawksley Workman, Ute Lemper en Marianne Faithfull (15 juni).
De organisatie is in handen van Cees Debets en Louis Behre, ook bekend van dat andere, oorspronkelijk Haagse, festival. |
 |
|
|
|
An oldfashioned 4-band lo-fi split 7"
|
Woensdag 15 Mei 2002
|
 |
 |  |  |
Aanvankelijk zou deze release al zo'n twee maanden eerder zijn verschenen, ware het niet dat toen, na het ophalen van het vinyl, de auto inclusief het verse vinyl (bedoeld voor meerdere labels) werd gestolen. Toch besloten de labels Morc en Luveable Nurse zich opnieuw in de kosten te steken om deze nummers hoorbaar te maken voor een groter publiek.
Beide labels nemen één kant van de single voor hun rekening: Luveable Nurse doet het met Bingo Trappers en Mongrell, Morc vervolgt op de b-kant met Pernath en Wio.
De Bingo Trappers laten met 'Intended youth' wederom hun typische jaren 60, Beatle-esque geluid horen. Bij het beluisteren van een volledige plaat of een concert wil datzelfde geluid in mijn oren wel eens wat saai gaat klinken, bij dit ene nummer heb ik daar totaal geen last van :-)
Mongrell gaat met 'Lemon Juice' vrolijk verder met het maken van lekker rommelige maar o zo charmante liedjes. Vooral de samenzang van Tinca en Manon maken dit een wel heel erg lekker nummer.
Pernath, vernoemd naar de Vlaamse dichter Hugues C. Pernath, is een duo bestaande uit Morc eigenaar Wim Lecluyse (gitaar & zang) en Karel Geldhof (drums & zang). In hun bio schrijven ze te willen klinken als Guided By Voices, Folk Implosion, Daniël Johnston, Dinosaur Jr. en Swearing at Motorists. Welnu, hier zijn ze wat mij betreft prima in geslaagd met een heerlijk lo-fi liedje zoals ze (voorheen) ook door genoemde artiesten werden gemaakt.
De single wordt afgesloten met 'Countless' van Wio die mij met nog geen enkele release heeft teleurgesteld. Zo ook nu; in amper een minuut weet hij de gehele single naar zich toe te trekken. Deze jongeman, is met minimale middelen (zo lijkt het toch) in staat om een heerlijk LIEDJE te maken.
Ook al is dit laatste nummer te vinden op de site van de Portables (de band van Wio), toch wil ik een ieder aanraden deze single te bestellen. Enerzijds krijg je 4 fantastische lo-fi pop-songs anno 2002, anderzijds steun je de participerende labels, waardoor het voor hun mogelijk wordt ook na deze release nog ander mooi materiaal uit te brengen. |
 |
|
|
|
|
Aankondiging 9e Amstel Festival
|
Dinsdag 7 Mei 2002
|
 |
 |  |  |
Volgens een vandaag verschenen persbericht van de VPRO wordt op zaterdag 1 juni opnieuw een Studio Amstel Festival georganiseerd. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden is niet meer de studio aan de Amstel (en Rembrandtplein) de lokatie van dit festival, maar door verhuizing zal dat vanaf nu geschieden in Studio Desmet aan de Plantage Middenlaan.
Ook deze editie belooft weer prachtig te worden met optredens van Maestro Echoplex, het Spaanse Emak Bakia (met leden van van Migala), Burd Early (plaat uit op Western Vinyl) en Paul O' Reilly (prachtige plaat 'First thing in the morning' uit op Volta) met Steve Fanagan. Met name deze laatste twee zouden wel eens kunnen zorgen voor een van de mooiste optredens tijdens een Studio Amstel Festival. |
 |
|
|
|
Op een onbewoond eiland
|
Dinsdag 7 Mei 2002
|
 |
 |  |  |
| 10-tallen heb ik ze in mijn hoofd: favoriete nummers ooit, beste lente nummers, geweldigste regenplaten, liedjes voor in een hangmat, liedjes voor in een hangmat, maar dan met mijn lief erbij (ahum). maar ja, aan mij wordt nooit wat gevraagd. aan LIZET van DAMER wel. Haar top 5 op een onbewoond eiland staat vandaag in het Parool. Mochten Lizet en ik ooit nog eens samen schipbreuk leiden dan hebben we die eerste plaat in ieder geval dubbel. |
 |
|
|
Michael's dagboek
|
Maandag 6 Mei 2002
|
 |
 | _150x113.jpg) |  |
Op de site van Musicfrom wordt iedere week een andere muzikant gevraagd een dagboek van bij te houden. Dit maal viel de beurt aan Michael Milo, zanger/gitarist van King Me.
Hij verhaalt over de status van King Me, over optredens op een festival en in het buitenland en over de opnames van hun nieuwe plaat. |
 |
|
|
Een interessant onderzoek
|
Zondag 5 Mei 2002
|
 |
 |  |  |
| Wim Lecluyse, de 'baas' van het uiterst sympathieke, Belgische Morc label, rondde onlangs zijn studie af aan de School voor Journalistiek in Utrecht met een interessant onderzoek naar de rol van de cd-r bij indielabels. Zijn belangrijkste conclusie is dat de cd-r de rol van de casette heeft vervangen en (helaas) niet als een volwaardig produkt wordt beschouwd. |
 |
|
|
 |
|