Lijstje week 12 Dinsdag 25 Maart 2003 Jan: Audiotransparent & Gitbox! - Live @ Vera. Twee goeie concerten en een goed gevulde zaal zorgen voor een fijne LVR-avond in het Hoge Noorden. Spoiled - They waited some time, then they left (Cd op op Ugly Dog Records) Na wat mp3's nu een volledig album vol met die heerlijke lo-fi liedjes. Dropout patrol - Songs that just happened (Cd op Ugly Dog Records) Doordat de posterijen niet elk pakje behandelen zoals jij of ik dat zouden doen, kwam de cd aan met een flinke kras. Daarom niet alle nummers kunnen draaien maar toch tot de conclusie gekomen dat ook dit erg fijne lo-fi is. Mileva - Stories survive sequels (Cd op Diesel Combustible) Ook Duits maar dan totaal anders. Supergoeie instrumentale post-rock met een vleugje electronica. Denk aan bands als Kepler, Isan, Rothko, Piano Magic en Sierpinski. Louisa Lilani & John Prop - Weep no more (Cd op Livingroom Records) De meest bejubelde band in de recensies van de LVR-compilatie is terug met een volledige cd. Vanaf nu verkrijgbaar! John Fahey - Red cross (Cd op Revenant Company) Opnames uit de laatste maanden van het leven van de meester. André: Coil - Live 4 Gooi je Yoko Ono platen maar uit het raam. De nieuwe Coil is de ultieme plaat om lastig bezoek mee weg te pesten. Niet dat het een slechte plaat is, hoor. Er is alleen maar niet naar te luisteren. Caesar - Caesar (Cd op Excelsior) Meer dan mooi nieuw plaatje. Maar goed, dat had je al van meerdere lijstjesmakers gehoord. Alleen heb ik nog niemand gehoord over het werkelijk aftandse hoesje. Mijn hemel, dat mensen die zulke mooie liedjes kunnen maken zoiets lelijks kunnen produceren. Solbakken - Klonapet (Cd op Hooverflag) Ik heb de loftrompet al een paar keer gestoken, maar dit is echt de beste Nederlandse plaat van het moment. Louisa Lilani & John Prop - Weep no more (Cd op Livingroom Records) Nieuwe LVR cd die ook tot onze eigen verbazing ineens af was. Het is zoals gebruikelijk niet ieders kopje thee, maar ik raakte weer ontroerd door de liedjes over liefde, dood en ander ongemakken. Bettie Serveert - Log 22 (CD op Palomine) Niet uit mijn CD speler te branden, dus ook niet uit mijn lijstje Audiotransparent & Gitbox! - Live in de VERA Jonge honden en ouwe rotten: hometapers in de gloria. Je ziet het niet vaak dat een jonge band als Audiotransparent een hele zaal zo muisstil krijgt. En terecht, het kippenvel zat tot in mijn nek. Gitbox! was net zo strak en degelijk als in de occii, enige tijd geleden. Geslaagde avond. Gitbox! - Steering at the stars (Cd op Munich) Na een avondje VERA de plaat nog even opgezet en de roes vastgehouden. Dat lukte tot de ochtend. Toen was er een lichte koppijn en een droge bek. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan en André | 19:15 | Commentaar [3]

A letter to George W Vrijdag 21 Maart 2003 De materie is zo complex, dat ik me maar aansluit bij het standpunt van Moby: ik weet het gewoon even niet wat ik ervan vind. Ik zou de beelden uit Irak met andere ogen bezien als het onder de vlag van de VN zou gebeuren, maar dat is nu eenmaal niet zo. Als de halfslachtige (en overbodige) steunbetuiging van Bos niet leidt tot een daadwerkelijke Nederlandse bijdrage (waar het CDA als goede Christenpartij de deur voor openhoudt), vrees ik ook een sprakeloos toeschouwer te blijven. Eén reactie, die momenteel op internet circuleert, wil ik je niet onthouden. Die van Michael Moore (zie ook mijn stuk van Bowling for Columbine, elders op deze site). Als te doen gebruikelijk geeft Moore zijn scherpe visie met de nodige humor. Echter, wat Moore niet aansnijdt en wat centraal staat in mijn worsteling is: willen de mensen in Irak bevrijdt worden en tegen welke prijs? Ik vrees dat we het slechts met terugwerkende kracht ooit zullen weten. A Letter from Michael Moore to George W. Bush on the Eve of War George W. Bush 1600 Pennsylvania Ave. Washington, DC Dear Governor Bush: So today is what you call "the moment of truth," the day that "France and the rest of world have to show their cards on the table." I'm glad to hear that this day has finally arrived. Because, I gotta tell ya, having survived 440 days of your lying and conniving, I wasn't sure if I could take much more. So I'm glad to hear that today is Truth Day, 'cause I got a few truths I would like to share with you: 1. There is virtually NO ONE in America (talk radio nutters and Fox News aside) who is gung-ho to go to war. Trust me on this one. Walk out of the White House and on to any street in America and try to find five people who are PASSIONATE about wanting to kill Iraqis. YOU WON'T FIND THEM! Why? 'Cause NO Iraqis have ever come here and killed any of us! No Iraqi has even threatened to do that. You see, this is how we average Americans think: If a certain so-and-so is not perceived as a threat to our lives, then, believe it or not, we don't want to kill him! Funny how that works! 2. The majority of Americans -- the ones who never elected you -- are not fooled by your weapons of mass distraction. We know what the real issues are that affect our daily lives -- and none of them begin with I or end in Q. Here's what threatens us: two and a half million jobs lost since you took office, the stock market having become a cruel joke, no one knowing if their retirement funds are going to be there, gas now costs almost two dollars -- the list goes on and on. Bombing Iraq will not make any of this go away. Only you need to go away for things to improve. 3. As Bill Maher said last week, how bad do you have to suck to lose a popularity contest with Saddam Hussein? The whole world is against you, Mr. Bush. Count your fellow Americans among them. 4. The Pope has said this war is wrong, that it is a SIN. The Pope! But even worse, the Dixie Chicks have now come out against you! How bad does it have to get before you realise that you are an army of one on this war? Of course, this is a war you personally won't have to fight. Just like when you went AWOL while the poor were shipped to Vietnam in your place. 5. Of the 535 members of Congress, only ONE (Sen. Johnson of South Dakota) has an enlisted son or daughter in the armed forces! If you really want to stand up for America, please send your twin daughters over to Kuwait right now and let them don their chemical warfare suits. And let's see every member of Congress with a child of military age also sacrifice their kids for this war effort. What's that you say? You don't THINK so? Well, hey, guess what -- we don't think so either! 6. Finally, we love France. Yes, they have pulled some royal screw-ups. Yes, some of them can be pretty damn annoying. But have you forgotten we wouldn't even have this country known as America if it weren't for the French? That it was their help in the Revolutionary War that won it for us? That our greatest thinkers and founding fathers -- Thomas Jefferson, Ben Franklin, etc. -- spent many years in Paris where they refined the concepts that lead to ourDeclaration of Independence and our Constitution? That it was France who gave us our Statue of Liberty, a Frenchman who built the Chevrolet, and a pair of French brothers who invented the movies? And now they are doing what only a good friend can do -- tell you the truth about yourself, straight, no b.s. Quit pissing on the French and thank them for getting it right for once. You know, you really should have travelled more (like once) before you took over. Your ignorance of the world has not only made you look stupid, it has painted you into a corner you can't get out of. Well, cheer up -- there IS good news. If you do go through with this war, more than likely it will be over soon because I'm guessing there aren't a lot of Iraqis willing to lay down their lives to protect Saddam Hussein. After you "win" the war, you will enjoy a huge bump in the popularity polls as everyone loves a winner -- and who doesn't like to see a good ass-whoopin' every now and then (especially when it 's some third world ass!). So try your best to ride this victory all the way to next year's election. Of course, that's still a long ways away, so we'll all get to have a good hardy-har-har while we watch the economy sink even further down the toilet! But, hey, who knows -- maybe you'll find Osama a few days before the election! See, start thinking like THAT! Keep hope alive! Kill Iraqis -- they got our oil!! André | 22:20 | Commentaar [3]

Lijstje week 11 Dinsdag 18 Maart 2003 Jan: Kein Kommerzielles Potential (radioprogramma als stream bij Radio 98Eins) Een thema-uitzending over Die Niederlande met nummers van o.a. Microtec, John Wayne Shot Me, Damer, Faun, Zoppo, Bettie Serveert, Peep en King Me. Vielen dank! André: Pondertone - Silence is now Pondertone is Patrick Tersteeg en speelt eigenlijk in het Utrechtse Gloricz Jim, maar dit project begint ook serieuze vormen aan te nemen. Pondertone maakt knap gearrangeerde whiskey-bar muziek die me nog het meest doet denken aan sommig werk van bijvoorbeeld Moondog Jr. Knap gearrangeerde liedjes. Minpuntje vind ik de wat theatraal aangezette zang, maar als je daar tegen kunt is het een mooi plaatje. Mail pondertone@yahoo.com. Al was het maar vanwege het mooi gezeefdrukte hoesje. Transfolmer - Demo Drie liedjes die indruk maken. Referenties zijn wat mij betreft de laatste Notwist en aan het einde van de cd duikt Coil ten tijde van Worship the Glitch op. Minpunt is de zang welke gebukt gaat onder een beperkt bereik. Maar de liedjes zijn als gezegd zeer okay. In de gaten houden. (tjeerdfolmer@keyaccess.nl). Trespassers W - Sex and the end of it Geniet van het einde/doel van de sex. Dat stond op het bijgevoegde briefje van Cor Gout. Sex… is niet het beste TW album dat ik ken, maar bevat wel een paar absolute juweeltjes zoals Grande Finale. De eerste TW albums worden nu overigens opnieuw uitgebracht op CD. Aanrader! The Ex en Konono - Live @ Willemeen Arnhem The Ex zijn onvoorwaardelijke helden, al waren ze in Arnhem iets ingetogener dan me lief is en lijkt het er op dat de liedjes van vroeger overboord zijn gegaan. De nieuwe bassiste mist de uitstraling van Luc op het podium. Muzikaal kan ze zich volgens mij aardig met hem meten. De hele band was overigens wat timide en de set was veel te kort. Ik had The Ex al een behoorlijke poos niet meer gezien. De laatste keer gingen ze helemaal loos en daar hoopte ik natuurlijk weer op. Desalniettemin overtuigt het nieuwe songmateriaal! Van Konono heb ik geen zak begrepen. Het duurde en het duurde maar. Ieder themaatje kwam 20 keer voorbij en de nummers waren inwisselbaar. Je moet het ondergaan, was het wijze advies van GJ (geluidsman van the ex). Hij had gelijk, maar het lukte me niet. Het zal aan mij hebben gelegen, de meesten in het publiek swingden er op los. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan en André | 18:03 | Commentaar [3]

KL 204 Maandag 17 Maart 2003 Als rechtgeaarde Wageningse Linksradicaal (zie ook het stuk van 24 januari), lees ik natuurlijk het blad van de vereniging Milieudefensie. Deze maand publiceren ze een interview met Ivo de Wijs. Er staat ook een gedicht opgenomen van de beste man (uit de bundel Vroeg vogels: nieuwe en oude verzen). Ik vind het jammer dat het gedicht niet geïllustreerd is en heb daarom zelf maar wat foto’s gemaakt. Er zit een vliegtuig in ieder vergezicht Er loopt een streep door alle blauwe luchten De landschapsschilder zet zich aan zijn plicht Maar ieder panorama doet hem zuchten Hij rekende op wolken, zon en licht Maar elke hemel hangt vol met wrange vruchten Er zit een vliegtuig in ieder vergezicht Er loopt een streep door alle blauwe luchten De lobby zegt: er wordt iets moois verricht Maar wij hebben slechts overlast te duchten Er jaagt een Boeing dwars door dit gedicht Wij kunnen nooit meer vluchten voor de vluchten Er zit een vliegtuig in ieder vergezicht Ach, misschien begrijp ik ook wel dat ze het gedicht niet geïllustreerd hebben, want zeg nou zelf: op zo’n hoogte hebben die vliegtuigen toch best een bepaalde esthetische waarde? En de littekens die ze aanbrengen aan de lucht zijn van tijdelijke aard. Je knippert met je ogen en de strepen zijn weg. André | 21:39 | Commentaar [2]

Requiem voor de Renner Donderdag 13 Maart 2003 Een geknakte renner ligt eenzaam en onbeweeglijk op straat. Ik ben een voyeur door het oog van de helikoptercamera. Een paar rondeartsen komen aarzelend aanlopen. Aan de houding van de renner lezen ze vol ongeloof de kwetsuur af. Casartelli lag net zo, hoe lang was het alweer geleden? In het ziekenhuis blijkt dat de renner zo hard met zijn hoofd op het asfalt is geklapt, dat zijn schedel is gescheurd. Even leeft men tussen hoop en vrees. Dan overlijdt de renner. Jan Raas viel van een berg in Milaan San Remo en brak zijn rug. Wim van Est stortte in het ravijn en brak zijn fiets (hij droeg de gele trui en leek van boven op een boterbloem in het gras). Tino Tabak had 200 steentjes in zijn huid. Dekker brak zijn heup. Zabel fietste in het Belgische voorjaar tegen een uitgebroken pony. De koersleider reed over de fiets van Skibby. Schaminee mistte een bocht en wist na een uur pas weer zijn naam. Zoetemelk klapte op een auto en stond weer op en Agostinho sprintte over een hond en overleed. Een wielrenner rijdt duizenden kilometers per jaar. Duizend wielrenners maal duizenden kilometers. Honderd valpartijen per jaar. Toch zijn doden zeldzaam in deze sport. Zeldzamer dan normaal zou zijn. Waarom dat zo is? Wielrenners zijn God en niemand minder als ze op de fiets zitten. Wielrenners zijn onkwetsbaar. De zwaartekracht willen ze dan nog wel gehoorzamen, maar voor de rest staan ze boven iedere wet. Ze dalen sneller dan motoren. Thierry Marie had ooit 110 km/uur op zijn teller staan. Wielrenners zijn één met hun fiets. Krabbe zag iemand met 75 km/uur tweehandig een banaantje eten. Wielrenners kunnen alles. Schaminee’s bidon bleek onderaan de Col de la Madeleine ontvreemd. Professionals zijn uitgezonderd volgens lid 15 van het UCI reglement inzake het dragen van een helm. Maar in sommige landen, zoals Nederland is die helm weer wel verplicht. Dit jaar wordt de helm voor het eerst verplicht in de Tour de France. De renners zullen klagen, zich beroepen op het reglement. ‘Bovendien is het heet en oogt het niet’, zullen ze zeggen. En ze hebben gelijk. Hoe een wielrenner lijdt, wil je aflezen aan zijn gezicht. De holle blik moet niet gemaskeerd worden door een zonnebril. De verkrampte huid niet door een helm. De Nederlandse renner Eddy Boumans was een altijd-helm (en zonnebril) drager. Hij won grote koersen, maar miste expressie en dus emotie. Ik hoopte altijd dat hij gelost zou worden. Onderaan de berg zet Kivilev zijn helm af. Enkel kilometers verder is de renner in een onbewaakt moment even geen God op een fiets. Hij valt, om nooit meer op te staan. De rit naar de zon is voor de Kazak de rit naar de hemel geworden. Hij zal een monument krijgen zoals Cassartelli, Simpson en anderen. Daar zullen de renners in het voorbijgaan even knikken, hun pet afnemen of zelfs afstappen. Het zal ze herinneren aan de mens en de renner Kivilev en aan het bedrijfsrisico. En daarna fietsen ze voort. Met helm als het moet, zonder als het mag. André | 22:16 | Commentaar [2]

Aankondiging 12e Amstel Festival Woensdag 12 Maart 2003 In het onlangs verschenen persbericht van VPRO radioprogramma De Avonden wordt alweer het twaalfde Amstel Festival aangekondingd. Deze editie, die zal plaatsvinden op 29 maart a.s. zal geheel in het teken staan van de electronische muziek. Alhoewel dat niet helemaal mijn kopje thee is ben ik toch wel blij met de komst van een aantal acts. Zo zullen o.a. de fantastische Haagse band Au en het Engelse Isan spelen. Daarnaast wordt er opgetreden door voor mij onbekende bands als Dorine Muraille uit Parijs en Bertram Denzel en Erik Huhn en Dictaphone, beide uit Berlijn. Het is leuk om te merken dat men nu eens een hele aflevering van het festival aan electronica besteedt, wel betreur ik het dat ook ditmaal is gekozen voor een datum waarop ook een ander festival plaatsvindt. De toegang tot het festival is gratis, maar reserveren is verplicht. Dat doe je door een mail te sturen naar: amstel-festival@vpro.nl of te bellen naar: 020-5217193. Jan | 22:05 | Commentaar [0]

Lijstje week 10 Dinsdag 11 Maart 2003 Timesbold - Live @ Patronaat Erg fijn concert in een vol maar stil Patronaat. Yo La Tengo - Little Eyes (Mp3) Van hun te verwachten album Don't have to be so sad. Stephen Malkmus - (Do not feed the) Oyster & Us (Mp3's) Van het nieuwe album Pig Lib. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan | 20:06 | Commentaar [0]

Lijstje week 9 Woensdag 5 Maart 2003 Jan: Soft Posh - Live @ Korzo theater, Den Haag. De Haagse meesters van noise, experiment en electronica tijdens de vierde Contex-avond. Soft Posh - Into the dragon - Cdr Plaatje boordevol noise en feedback laten Sonic Youth en Mogwai herleven. Verpakt in wat nu al de mooiste hoes van dit jaar is. Soft Posh - Sleep dark - Cdr Net zo mooi verpakt maar nu wel veel experimenteler. Microtec - 2 Mp3's Haagse éénmansband voegt weer twee fantastische nieuwe nummers toe aan zijn repertoire van zo'n 700(!) liedjes. Denk aan Songs: Ohia, Burd Early en Will Oldham. Dropout patrol (Mp3's op Ugly Dog Records-site) Superkorte lo-fi-, popliedjes van dat fijne label uit Duitsland. André: Het is weer carnaval!! We luisterden deze week oa naar: Barry Hughes - Een kamerbreed tapijt André van Duijn - Er staat een paard in de gang Alexander Curly - Guuz goa noar huus D'n perdenbloas - De knakworst van Beugen Bettie Serveert - Log 22 (CD op Palomine) Zeer verrassende nieuweling! herkenbaar bettie gitaartje, rare geluidjes en carol klinkt jonger dan ooit. ik moet de plaat nog even laten inwerken, maar ik ben sinds palomine niet meer zo blij geweest met ze. LP is trouwens erg prijzig. De cd is bij de Waaghals zeer vriendelijk geprijsd (vanaf 7/3). Cidade De Deus (City of God) - Film Publieksfavoriet van Rotterdam filmfestival. Ontluisterende docu-film over gangsters in de wijk City of Gods. Ontluisterend, niet omdat ie zo gruwelijk is (waar ik sowieso niet zo bar tegenkan), maar omdat ie zo luchtig gefilmd is. Het maakt de idioterie tot iets heel normaals. Iets begrijpelijks misschien. Raveonettes - Whip it on. (Cd op Crunchy Frog) Heb ik ooit gezeg dat wij voorop lopen in Wageningen? Maar we dansen er niet minder om. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan en André | 17:59 | Commentaar [0]

De knakworst van Beugen Zondag 2 Maart 2003 Knakworst rennen 2003 Plaats van handeling: Beugen, op de grens van Brabant en Limburg. Het is de zondag van carnaval, half 9 's ochtends. Het is de dag na de avond ervoor. De koning is afgezet en het dorp heeft gedronken. Tot diep in de nacht kwamen de dorpelingen uit de kroeg gezwalkt, de een opzoek naar zijn fiets, de ander op zoek naar zijn huis. En nu, 's ochtends, worden de dorpelingen nog voor het uitslapen van de roes met trompetgeschal gewekt. In de keukens brand licht en ik zie gezinnen eten, terwijl ik naar Ferry loop. Ferry is gespannen. Achter zijn huis schudden we onze spieren los. Weet je wie er mee doen? Nee, jij? Nee. Om iets voor half elf lopen we naar de dorpskroeg, naast de kerk, aan de dorpstraat. Er ligt zand op straat. Een laag van zo’n 20 centimeter en over een lengte van ruim 100 meter. Er staan dranghekken omheen. Er hangt een finishdoek en er zijn startboxen die tegelijk open kunnen, net zoals bij het paard rennen. Mensen verzamelen zich. Ferry kijkt om zich heen, informeert wie er mee doen. Ferry was ooit koning. Maar dat is lang geleden. De speaker roept: de mis is uut!!! De kerk stroomt leeg. Dit betekent zoveel als het startsein voor de knakworst rennen 2003. We krijgen de loting te zien. Eerste ronde tegen mijn broer. Valt mee. De fanfare (d'n perdenbloas) speelt het knakworst lied: de knakworst van Beugen / da is elluk joar / niet op echte perden / da kiekt zo roar / ze hosse, ze renne / de baan op en neer / wie werd ozze kunning/ van dizze keer. We maken ons klaar voor de eerste rit. Zowel mijn broer als ik fungeren als paard (perdje). Ferry (de ruiter) is wat rustiger geworden. Mijn broer heeft geen status als toppaard. Sterker nog, sinds vorig jaar heeft hij de kortste rit aller tijden op zijn naam staan, door nog voor de start zijn ruiter voorover over het starthek te laten vallen, waarbij deze zich zodanig blesseerde dat deze niet verder kon. We krijgen paardenkoppen opgezet (van papier-mach&eunl;). En dat gaat niet zo goed want we hebben beide nogal grote hoofden. Het starthek gaat open. Mijn broer is redelijk goed weg. Er hangen twee grote borsten boven het parcours. De tussentiet en de eindtiet. Bij de tussentiet is mijn broer sneller, bij de eindtiet ben ik hem niet voorbij. Door naar de tweede ronde. Daar treffen we een van de favorieten. Het wordt een nek aan nek race. Ferry houdt zich halverwege vast aan mijn nek. Ik krijg geen lucht, roep ik. Hij haalt zijn handen weg, maar plaatst ze op mijn bril. Ik zie niet veel meer en ren tegen het andere koppel aan. We vallen met zijn vieren over elkaar. Het publiek joelt. Ik zie tot mijn verbazing Ferry bij het verkeerde paard op de rug springen. Ik kan niet veel anders doen dan daar weer bovenop springen en in de val naar de grond Ferry en mijzelf over de finish duwen. We hebben gewonnen en zijn door naar de halve finale. In de halve finale tref ik een bekend paard. Die jongen zat bij me op de lagere school. Zwaar astmatisch. Hij was gisteren erg dronken, bovendien. We zijn met ons hoofd al bij de finale. Maar hoogmoed komt voor den val. We worden (verrassend) gedeclasseerd. In de finale excelleert iemand met een ruiter die de vergelijking met een rugzak kan doorstaan. Maar het dorp joelt. Het heeft weer een koning. De hele dag en de hele avond wordt gedronken. Het dorp laaft zich. Het zal morgen weer voor 364 dagen in slaap vallen. Tot de zaterdagavond van carnaval volgend jaar, als de koning wordt onttroont en de nieuwe helden opstaan. P.S.: de keuze voor de wat merkwaardige naam voor dit volksfeest wordt in bovenstaande niet onthuld. Dit blijft naar goed gebruik een Beugens geheim … André | 15:39 | Commentaar [6]