Lijstje week 52 Woensdag 29 December 2004 resume 2004 niet te missen dit jaar oa: demoos: het zevenluik van de machinefabriek meest gedraaid: the go team outsiders: harry merry best of: daniel johnston al eens eerder gedaan: nouvelle vague live: adam green @ haldern mooie roes: the one am radio @ acu film: gegen die wand boek: Grunbergs Joodse messias tot hier en niet verder: weeklijstjes voor de subs. tabe! André | 02:17 | Commentaar [1]

Een incourant jaaroverzicht (Deel 2) Maandag 27 December 2004 De Moslim en ik Ook ik. Toen een Arabische jongen 'ALLAH! ALLAH! JIHAD!!' riep in mijn trein, werd ik toch wel wat ongerust. Maar al snel werd duidelijk dat de jongen volledig was ingeburgerd en dezelfde humor aanhangt als Rob Muntz. Gierend van de lach renden hij en zijn vriend de trein uit. Mooi gebaar. Begin december zijn we met zijn drieën de moskee op de hoek tijdens de dienst binnengeslopen en hebben we ongezien mandarijnen en taai taai in de schoenen gestopt. Wisten wij veel: taai taai is niet halal. Kut. Er verandert helemaal niets: ik heb voor het eerst een vrouw gezien in een burqua. Of met een niqaab, kweet het verschil niet. Binnen een minuut stond ik onbewust toch te gluren of ik iets meer van der gezicht kon zien. Een vrouw met een verleidelijk decolleté zou dezelfde opwinding niet op kunnen roepen. Sport in 2004 Gemiste Kans. Dat sportprogramma op de Wageningse radio had natuurlijk gewoon 'Langs de Rijn' moeten heten. Weet je wat ik erg vond? Dat de Kneet op dezelfde dag overleed als Theo. Gehuild: (een beetje). Niet om de doden. Slechts om de winnaar. Erik Dekker won Parijs-Tours op een manier die niet kon, niet mocht, niet bestond en toch gebeurde en degradeerde het hele EK en de Olympische Spelen tot bij-evenementen. Een beetje respect graag: broer en ik hebben onze persoonlijk beste tijd op het stuk Wageningen-Leeuwarden bijgesteld. De 210 km waren dit jaar binnen 7 uur achter de wielen. Muziek Ontmoet: John Peel op Eurosonic 2004. Platen (lvr): damer, benjamin b en spider rico en een heerlijke compilatie als dessert. Ook leuk: een uurtje videoclips kijken met Giel Beelen (hij heeft zijn piemel niet laten zien, maar zijn gulp stond wel open). Demo's: machinefabriek, the bullfight en one of the boys. Onthoud die namen. Heel mooi op cd Blimey!, john wayne shot me , Club Diana, a girl called Eddy, Bees, PJ Harvey, Go Team, Camera Obscura, Einsturzende Neubauten en het beste van Daniel Johnston. 't Is mooi geweest. Na twee jaar min of meer trouwe dienst houden we op met onze weeklijstjes voor de subs. We blijven hier wel mooie platen benoemen. De toekomst: een nieuw leven voor blue-log en nieuwe cd's van audiotransparent (voorjaar) en vermoedelijk twee nieuwe bands. Mijn eigen kleine ik Zwelgen in de melancholie: in maart een sneeuwpop langzaam zien smelten Ik schreef plotseling een Lentegedichtje Och was ik maar een koe/ ik zou dagen grazen / at een bloempje toe Ik zou kijken naar de mensen/ hoe ze rennen, vliegen langs mijn wei Ik zou eten, schijten en verteren/ en mij verder weinig wensen Behalve een flinke draad / tussen die geile stier en mij Leve de Republiek!: Ik probeer altijd mijn waardigheid te bewaren. Dat is dit jaar één keer jammerlijk mislukt. Bij de begrafenis van Juliana, ruim twee uur voor dat de stoet in gang kwam en tien minuten voor de straat zou worden afgezet, poogde ik over een hek te klimmen teneinde mijn werk aan de overkant te bereiken. Ik werd pardoes door twee mariniers in de kraag gevat en teruggezet. Overleg leidde nergens toe; ik moest, op dat moment 15 meter van mijn bureau verwijderd, zo'n anderhalve kilometer omlopen. Een 19-jarige, in smetteloos wit gestoken manneke keek me minachtend aan. 'Leve de republiek' zei ik, draaide me om en liep heel snel de menigte in. Minzaam geglimlacht: op de Haagse Denneweg reed een auto, type humvee, zich muurvast op de wegversmalling bij Hotel des Indes. Achteruit was niet mogelijk, want er stonden wel 10 auto's achter. Hoe het afgelopen is weet ik niet, de volgende dag waren de auto's weg. Dat viel mee: Op donderdag een computer gekocht, de dag erna werd pc privé afgeschaft. Gestrand: ik probeer niet te veel te zeiken op het openbaar vervoer. Maar toen ik na driekwart werkdag weer thuis was zonder ook maar in de buurt van mijn kantoor te zijn gekomen, was ik wel even klaar met de NS. Gedroomd: De volgende nacht. Ik rende maar kwam niet vooruit. Ik werd dodelijk vermoeid wakker. Gemist: Deze tijden vragen, nee schreeuwen, om een terugkeer van Kooten en de Bie. Schoonheid: Mijn meisje als ze naar me luistert terwijl ik voorlees uit Komrij's Nederlandse Poezie. Goede voornemens: weiger de identificatieplicht! Famous last words: Een etmaal waarin Bush wordt herkozen, van Gogh wordt vermoord, de Kneet overlijdt en Ajax verliest, doet me hopen op een heel, heel saai 2005. André | 21:30 | Commentaar [0]

Lijstje week 51 Dinsdag 21 December 2004 André: I've seen the history of rock and roll Beint af toppnum í Albaníu Zien is geloven. Verrassend veel leuke demo's deze week. Obbe Dingemans - For the boys (demo) Obbe Dingemans is een import-Amsterdamer en maakt lo-fi pop in de lijn van Palace en Simon Joyner (soms met wel heel letterlijke knipogen), maar gezegend met een wat optimistischer inborst dan zijn voorbeelden, wat het wel zo prettig maakt. De liedjes kennen een weinig bijzonder gitaarspel, maar zijn erg effectief. De teksten zitten knap in elkaar en worden prettig gezongen. Een paar liedjes blijven stevig in het hoofd zitten. Een veelbelovend lo-fi singer songwriter. Airbus - Today is noiseless Tweede (mij bekende) worp van dit gezelschap. De band maakt muziek in de lijn van bijvoorbeeld Vladimir (op het inmiddels ter ziele gegane Silent Minority). Verzorgd, poppy, maar wel wat braaf. Miss Beauty is door het hoekige refrein het heerlijke prijsnummer van de cd. Machinefabriek - Bij Mirjam & Piepshow Weer twee 3'' cd’s van Rutger (ik had dit jaar al drie 3'' es, een dubbel 3'' en een full length gekregen, waarvan alleen de dubbel 3'' me niet kon bekoren). Piepshow is een afgrijselijk bak noise, die vast leuk was om te maken, maar niet om aan te horen is. Bij Mirjam is weer een juweeltje. Mijn enthousiasme wordt inmiddels gedeeld door Gerard 'Vuile toon' Walhof die maar liefst vier tracks draaide in zijn recente show (te beluisteren op 3voor12.nl). Het is een vervreemdend schijfje vol organische muziek waarbij van alles gebeurt en waar Rutger zich in bye bye boat, bye bye building ook nog eens opwerpt als een erfgenaam van John Balance. Zomotta - Call 4 Glory Ontegenzeggelijk een van de hardst werkende en zichzelf ten alle tijden profilerende bands. Maar goed, het gaat om de muziek. En die viel me geenszins tegen; ik had al wel eerder wat van ze gehoord, maar dat was het ene oor in en het andere uit. Deze cd is in zijn geheel wat veel van het goede, maar er staan een aantal goede dwarse popliedjes op die me in een enkel geval zelfs wat aan ene Franz F deden denken. Uitverkoop bij de bieb Ik was er wat laat bij, maar mocht mooie kruimels oprapen. Voor bijna geen geld gekocht: Blumfeld: l'etat et moi (Big Cat); aan het einde staan wat goede nummers. De rest doet me niet zoveel. Ivy Green: Slow Burn (VAN), naar verluid een legendarische band al kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat dit niet hun beste cd zal zijn. The Ex: Mudbird Shivers (Ex rec) moeilijk plaatje; de bekende Ex dwarsheid, maar af en toe is het erg lastig om de structuur erin te ontdekken. Moet nog wat draaibeurten hebben. Z: Shampoo horn (Food for thought); curieuze plaat door twee zoons van Frank Zappa. Ik ben er nog niet achter of ze nou een parodie willen maken a la Ween of dat ze het serieus menen. Eton Crop: Get Real (Torso Dance) band van ondermeer de Erwin Blom en Leonieke Daalder van de VPRO. Volgens een oude popencyclopedie een belangrijke band. Na vier maten was mijn oordeel: tweederangs sky radio kneut. Godzijdank bleek de verkeerde cd erin te zitten, van de mij totaal onbekende Grayson Hugh. Hopelijk kan ik het eigenlijke schijfje nog bemachtigen… André | 22:57 | Commentaar [2]

Een incourant jaaroverzicht (Deel 1) Maandag 20 December 2004 De stand van het land Dat was niet best geweest: Op koninginnenacht een boel platen gekocht en ook een metalen platenkoffer. Toen we naar huis gingen liet de trein lang op zich wachten. Ik zette mijn spullen even neer. Toen ik eindelijk in de trein zat, zag ik mijn metalen koffertje onbewaakt op het station staan. Ik kon hem nog net grijpen voor de trein wegreed. Het laat zich raden wat er gebeurd zou zijn als… Had jij er durven staan? Als Marokkaanse jongere met twee pandeksels op de Dam? Gelezen: ik kan het niet letterlijk reproduceren, maar de strekking is als volgt. Het elfder uur van Andries Knevel wordt niet live uitgezonden want als er iemand 'Godverdomme' zou zeggen, dan zou dat er uit geknipt worden. De EO wil geen Godverdomme op TV. Dat is hun goed recht. Dat Knevel vervolgens een losgeslagen gek laat zeggen dat deze het niet erg zou vinden als Wilders zou komen te overlijden aan kanker is bizar. Immers: kanker is voor mensen als Knevel de wil van God. Dus Godverdomme mag niet, maar Godverdomhem mag wel? Een staaltje dubbele moraal die je alleen bij Christenfanatici tegenkomt. Zo.. dus u wilt weg? steeds meer mensen overwegen Nederland te verlaten. Immers: 'Je kunt in dit land niks meer zeggen'. Deze mensen verwarren niks kunnen zeggen met niks te vertellen hebben. Pak uw spullen, sodemieter op en lever bij de grens uw paspoort in. Wie nu zijn schouder er niet onder zet verdient het niet om hier te mogen wonen. Schouders er onder? Nou ja, dat mag je wat mij betreft ruim opvatten, ophouden met oeverloos zeiken is al een stap in de goede richting. Dat pand ken ik: Erg naar mijn zin had ik het niet die drie maanden dat ik in Den Haag woonde. Als ik 's avonds de deur uitging kwam ik linksom op een tippelzone terecht en rechtsom in het Laakkwartier, waar ik me als provinciaal niet zo op mijn gemak voelde. De huur was nog niet opgezegd of de straat was een dag lang wereldnieuws. In een pand, een paar deuren verder, en tegenover onze Albert Heijn, hadden zich een paar heuse terroristen verschanst! Het zullen je buren maar zijn: Heleen en Ton van Rooyen. Dan nog liever die buren uit het Laakkwartier. Hoe zou het zijn met: de vrouw van Rob Oudkerk en met Ria Lubbers? Verwarring: Als Wilders zegt: 'ik heb een duidelijke mening', dan impliceert hij dat zijn mening de juiste (of in ieder geval steekhoudend) is. Een typische Wilders misvatting. Zo vindt-ie ook dat ie een hele duidelijke smaak heeft. Maar hij loopt natuurlijk wel gewoon voor lul met dat haar van hem. Mooie oplossing: het oeverloze gekrakeel over moslims hield ineens op toen Georgina Verbaan haar borsten liet zien. Misschien dat zo eens per maand een mooie beroemde vrouw haar voorbeeld kan volgen? Ik ben namelijk, net als de rest van het mannelijke deel van dit land, toch liever opgewonden dan bang. Waan van de dag: de grootste Nederlander krijgt een standbeeld ergens in Rotterdam en de runner-up het Volkslied. André | 00:26 | Commentaar [1]

Lijstje week 49 Dinsdag 7 December 2004 Jan: In de koelcel The Delgados / Cass Mc Combs - Live @ Nighttown Basement Na het voorprogramma van The Mountain Goats en hun optreden op ATP viel het derde optreden dit jaar van Cass McCombs toch een beetje tegen. De vrolijke en charmante Natalie Conn had de band blijkbaar verlaten en het geluid was aan het begin van de set wel zo slecht dat de stem van McCombs's volledig in het niet viel en hun optreden meer deed denken aan Warsaw dan aan de prettig klinkende liedjes die me van de vorige keren waren bijgebleven. Toen dat geluid gaandeweg was bijgesteld was de groep mensen naast me (voor het podium met met je rug naar de band luidkeels ouwehoeren, da's pas stoer) wel de belangrijkste reden dat het concert zeker niet een van de indrukwekkendste was van het afgelopen jaar. The Delgados begonnen heel wat beter; ze speelden natuurlijk veel nummers van hun nieuwste plaat 'Universal Audio' die zoveel beter is dan de twee voorgaande waar de bombastische apathie vanaf leek te druipen. De band deed nu gewoon weer waar ze zo goed in zijn; mooie liedjes maken. De 'klassiekers' uit het inmiddels tienjarige bestaan van de band volgden en uiteindelijk werd het voor zowel het voor publiek als de band zelf een prima optreden. André: t is wat Blimey!- When she's in your head (partners in crime) Een bedriegelijk mooi plaatje, deze nieuwe van Blimey! De vorige plaat (less summer than some) beviel me ook al zeer, maar was erg eclectisch. Dat is deze minder, de sfeer die in het eerste nummer wordt opgeroepen blijft het grootste deel van de plaat hangen. Het is rustig, bijna organische muziek en denk daarbij niet aan new age achtige dingen, maar gewoon aan bijvoorbeeld de muziek van Spraklehorse. Een typische koptelefoon-plaat; zeer genietbaar op de lange winteravond of na het kerstdiner. t is zeker wat Einstürzende Neubauten - Perpetuum mobile (Cd op Mute) Als je nog steeds moet beginnen met de neubauten, dan zijn er nu twee zeer vriendelijk geprijsde en aangename kennismakingen. Behalve het hier recentelijk genoemde Strategies agaist architecture III is het dit verrukkeluke perpetuum mobile. Dichterlijke schoonheid, muzikaal functionele dwarsheid en een ongelofelijk vernuft voor het mooie liedje. Volkomen uniek en niks op aan te merken. wat was het ook alweer? Liana Flu Winks - The discombobulators (Cd op ZZZZZZ records) Band opgetrokken uit leden van AA Kismet, Dog Faced Hermans, Ex, Kift, Dull Schicksall etc. En precies in die lijn zit het plaatje ook. Is hier reeds eerder besproken in demo-versie, nu (eindelijk) te verkrijgen als cd. Jan en André | 19:24 | Commentaar [0]