|
|
 |
|
Lijstje week 53
|
Dinsdag 31 December 2002
|
|
- Diverse groepen - But you don't really care for music, do you? (Cd op Livingroom Records)
Ok, eigen roem mag dan stinken maar dit is wel een erg lekker plaatje geworden! Vanaf 13 januari beschikbaar.
- Club Diana - Match (Cd op My First Sonny Weismuller)
Samen met Damer, King Me en Safe Home toch wel één van de leukste plaatjes uit eigen land van het afgelopen jaar.
- Bonnie Prince Billy - Master and everyone (Cd op Drag City)
Na alle positieve recensies kon ik me dit keer echt niet meer inhouden en heb het ding ineens neer gehaald. En men had gelijk; dit kan wel eens Bonnie's mooiste plaat worden!
- Belle and Sebastian - Christmas Peel Session
B&S en Peel hebben ons prima vermaakt bij het wegsmikkelen van het Kerstdiner :-)
Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. |
|
|
|
|
|
De laatste dagen van het jaar
|
Zondag 29 December 2002
|
|
De subjectivistische eindejaarbeschouwing (zie onder) heb ik aan Jan overgelaten. En voor het eerst sinds jaren heb ik geen lijstje ingeleverd bij de Waaghals. The more I see, the less I know. In een omgeving met mensen zoals Jan, Vido, Martijn en alle andere Subjectivisten verbleekt mijn kennis dermate, dat ik het maken van alles overziende muzieklijstjes er verder maar bij laat zitten. Toch is een klein mijmermoment wel op zijn plek.
Wat zal ik me herinneren van 2002:
- Boek: 1984 van Orwell
- Romancyclus: de tandenloze tijd van van der Heyden
- Film: Habla con Ella
- Bioscoop: Molenstraat Theater Wageningen
- Meest onopgemerkte CD: de nieuwe King Me
- Meest opgemerkte CD: Spinvis
- Aangeschaft: nieuwe fiets
- Niet aangeschaft: auto
- Teleurstellendste CD: Beck’s Sea Change
- Demo: ex aequo: Audiotransparent en Microtec
- Hoogtepunten van LVR: Louisa en John op Crossing Border; Damer in Club Lek
- Transfer: Mr. Frostparade naar Human Alert
- Festival: Wellerlo-fi. Gewoon lekker muziek maken, bier drinken en BBQ-en en geen geneuzel.
- Radio: 3FM en Scoop-Da-Lux
- Programma: ex aequo Barend en van Dorp en White Cowboy (zo. 19.00 uur)
- Nooit meer: Twee Vandaag. De slechtste journalisten van het publieke net bezondigen zich aan walgelijke stemmingmakerij. Nog 1 keer een item over militante moslims en ik ga me heel kwaad maken.
- Onbegrepen: Satirisch maandblad P.I.M. De cartoons vind ik nog wel okay, de rest snap ik niet.
- Onderwerp: politiek (!)
- Hoogtepunt van het jaar: afstuderen en een eerste baan
- Dieptepunt van het jaar: twijfel tussen de opkomst en de ondergang van Fortuyn.
- Politicus van het jaar: Paul Rosenmöller
- Wie moet er weer in de politiek: Felix kom als de sodemieter terug!
- Platste vorm van vermaak: lijsttrekkersdebat in de soundmixshow.
- Te weinig gehoord: sorry
- Te vaak gehoord: het gaat slecht in dit land
- Gotspe: Nieuwe Politiek
- Vrouw van het jaar: dezelfde als in 2001!
- Toer van het jaar: Club Diana in Australië
- Sportman: Erik Dekker. Nog nooit heeft iemands afwezigheid (volgens de pers) zo het verloop van de klassiekers bepaald!
- Sportploeg: FC LEO (Lomp En Onbehouwen). Mijn zaalvoetbalteam is voor het derde jaar op rij blessurevrij gebleven en we hebben zelfs een paar wedstrijden gewonnen.
- Van binnen gezien: Een gereformeerde kerk. Ik heb daar niks te zoeken, maar het was minder eng dan ik dacht.
- Meest gegeten: pasta met tonijn.
- Uit eten: Libanees
- Drank: bierrrrrr
- En waar dan: Loburg.
- Vermomming: mijnheer de Uil
- Beste beslissing: het starten van een weblog, ik vind het ontzettend leuk
- Slechtste beslissing: op vakantie in de Benelux. We zijn bijkans verzopen.
- Belangrijkste beslissing: mijn lief en ik gaan samenwonen!
- Slechtste optreden: Felicity (in Nymagee Australië).
- Balen: Amstel festival met de Mountain Goats tijdens pakjesavond bij de schoonfamilie.
- Blasé: ik ga in 2003 verdikke lekker consolideren, het was een prima jaar!
|
|
|
|
|
|
Eindejaarslijstje
|
Donderdag 26 December 2002
|
|
- De (Zou-iedereen-moeten-hebben-) plaat van het Jaar
L'Altra - In the afternoon (Cd op Aesthetics)
Hoeveel schoonheid kan je verpakken in een plaatje? L'Altra zet hoog in en slaagt daarin glansrijk met hun tweede cd.
- De (Nog) Liever-live-plaat van het Jaar
Low - Trust (CD op Rough Trade)
Het leek niet te overtreffen, een nieuwe prachtplaat en zoveel eerdere prachtige concerten, toch bewees het trio uit Duluth een paar weken geleden in Paradiso wel anders! Met open mond, de neus tegen het podium gedrukt, tranenende ogen en rillingen over de rug onderga ik dit absoluut
beste concert van het jaar.
- De Liever-niet-live-plaat van het Jaar
Bright Eyes - Lifted or ... (CD op Wichita)
Op plaat erg goed en ook tijdens een eerder optreden in Paradiso zeker niet slecht, maar tijdens Tombola 2004 werden ballonnen doorgeprikt en gingen illusies verloren. Conor Oberst blijkt, in tegenstelling tot wat wij dachten en ook anderen ons doen geloven, niet meer dan een aandoenlijke, pathetische aansteller.
- De Ik-wil-iets-kapotmaken plaat van het Jaar
Een aandrang die mij sinds Psychocandy van The Jesus and Mary Chain (uit 1985) vreemd is gebleven ...
- De Huilplaat van het Jaar
Lovers - Star Lit Sunken Ship (CD op Orange Twin)
Het mij voorheen onbekende label Orange Twin verraste me dit jaar meerdere malen met wel erg fijne plaatjes zoals de live-registratie van Jeff Mangum, een ep van Neutral Milk Hotel, de cd van The Instruments en deze absolute topper van Lovers. Ingetogen muziek gecombineerd met een prachtige stem. Deze muziek laat me inderdaad huilen ... maar dan wel van genot!
- De Meest opwindende plaat van het Jaar
Black-Eyed Snakes - It's the Black-Eyed Snakes (Cd op Chair-kickers Music)
Chicken Bone George (aka Alan Sparhawk) en kompanen laten horen hoe de blues moet klinken; rauw, zompig, smerig, opzwepend maar bovenal enorm opwindend. Aangeschaft direct na afloop van hun spetterende optreden op het Amstel Festival..
- De Begin-van-het-jaar-vond-ik-'m-geweldig-maar-nu-draai-ik-hem-niet-meer-plaat van het Jaar
Lambchop - Is a Woman (Cd op City Slang)
Ondergesneeuwd tussen alle andere releases.
- De Nu-kan-ik-tevreden-doodgaan-plaat van het Jaar
Amalgamated Sons of Rest (Cd op Galaxia)
Drie muzikale helden (Will Oldham, Alasdair Roberts en Jason Molina) doen me geloven dat mijn laatste uur reeds geslagen heeft en dat ik me inmiddels in een hiernamaals begeef. Geloof me, het is er mooi, heel mooi!
Kijk voor meer eindejaarslijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. |
|
|
|
|
|
Lijstje week 52
|
Dinsdag 24 December 2002
|
|
Jan:
- Pavement - Slow Century (DVD op Domino)
Al vaak bekeken in de platenzaak maar telkens weer schrok ik van de prijs. Nu dan toch eindelijk aangeschaft en erg genoten van de clips, interviews en concerten. En gelijk maar weer alle Pavement-platen uit de kast getrokken ...
- Het is een herfstig plaatje geworden (Cdr)
Fijne compilatie, samengesteld door Bart in het kader van de Subs-Surprise-Cdr. Met bijdragen van Mum, Kepler, Timesbold, Ida, Sodastream, L'Altra, Low, Sigur Ros en Audiotransparent had dit mijn eigen eindejaarscompilatie kunnen zijn.
Andre:
- Camper Van Beethoven - Cigarettes and carrot juice 5 cd box (tip van Think Small)
- Bellyboy haircut - tweede demo; we komen er bij LVR eigenlijk niet meer om heen om wat te gaan doen met deze Japaners, alleen hun engels is zo beroerd dat een gesprek nog wat moeizaam gaat.
- WCKR SPGT - A tea party of love. De band met de meest onuitsprekelijke naam uit de Shrimper stal lag voor 2 euro in de bak bij de Waaghals. Hebben, dacht het jong.
- Burt Bacharach - Greatest hits. Eindelijk een goede uitvoering, na al eens een instrumentale lp te hebben gekocht (€2) een synthesizer lp (€1.50) en een walgelijke tribute plaat (€0.80) die nu alle integraal het raam uitgenaaid gaan worden.
Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. |
|
|
|
|
|
|
|
Stereolab's Mary Hansen Dead
|
Woensdag 11 December 2002
|
|
|  | |
Mary Hansen, singer and guitarist for the experimental pop group Stereolab, died on Monday after being struck by a car while riding her bicycle in London. Martin Pike, co-owner of Stereolab's Duophonic Super 45's imprint with Tim Gane and Laetitia Sadier, was extremely saddened by the loss when we spoke with him via telephone this morning. "It's incredibly tragic," said Pike. "We're all going to miss her. It's just a bit too soon. Even though it happened on Monday, all of us only [recently] found out. We're all still very numbed by it all." The band's official statement reads: "The suddenness of her death has shocked the band. Mary was a special person. Our thoughts are with her family and friends who will miss her greatly."
Hansen, originally from near Brisbane, Australia, joined Stereolab in 1992 after the release of Peng!. She also contributed vocals to bands such as Moonshake and The Wolfhounds, and made appearances on releases by Mouse on Mars, Brokeback, and the High Llamas, whose Sean O'Hagan has been responsible for brass and string arrangements on many a Stereolab LP. Mary Hansen was 36.
[Via Pitchfork] |
|
|
|
|
|
|
|
Christmas Stomp
|
Dinsdag 10 December 2002
|
|
Op 21 December vindt de vijfde Christmas Stomp plaats in Zaal Honderd te Amterdam. Dit festijn wordt jaarlijks georganiseerd door de Chimney Brothers. Dit jaar zullen er optredens zijn van Mongrell, Norma Jean en de Chimneys zelf.
Vanwege het vijfjarig jubileum zal er ook een compilatie cd te koop zijn voor het voorbeeldige bedrag van 1 Euro. Hierop staan van alle bands die de afgelopen 5 jaar te horen waren op een Stomp, twee nummers. Te horen waren onder meer: Bingo Trappers, Min, Sproke, Mongrell, Norma Jean, Nimbus, Studio Craft en Chimney Brothers. De cd is in zeer beperkte oplage beschikbaar (100 stuks) en zal te koop zijn op de avond zelf.
Voor de liefhebber van de Nederlandse Underground is het dus zaak zich op 21 December naar Zaal Honderd aan de Wittenstraat 100 te Amsterdam te vervoegen.! Het programma zal rond half negen beginnen. |
|
|
|
|
|
Bekende Nederlanders
|
Maandag 9 December 2002
|
|
He André.
- He Huub
Je raad nooit wie er bij mij aan de kassa staat.
- Nu?
Ja!
- Neuh
Ik zeg krullen. Ik zeg TROS.
- ??
Schlagerfestival?
- Dennie Christiaan?!
Ja!
- Bij jou aan de kassa?
Ja! Moet je hem effe?
- Nou nee, dat lijkt me nou ook weer niet nodig, maar doe hem de groeten.
He Dennie, je moet de groeten hebben ...
Huub heeft zo’n ontwapenend voorkomen dat ie hier mee weg kwam (ik zou waarschijnlijk op mijn bek zijn geslagen). Sindsdien hebben we de stilzwijgende afspraak dat we elkaar bellen als we een bekende Nederlander tegenkomen. Dat gebeurt zo een keer of twee per jaar. Hoe vaker de persoon in kwestie bij de TROS te zien is geweest, des te groter de lol.
Dat we in dit land veel bekende Nederlanders hebben, dat lijkt me een feit. De laatste weken kan ik nergens gaan of ik kom er wel één tegen. Het begon allemaal een paar weken geleden. Mijn lief en ik konden een theater niet gevonden krijgen in Amsterdam. Een jonge blonde dame overhoorde ons gesprek, kwam naar ons toe en legde ons uit waar we heen moesten. Ze droegen een veelkleurige muts. Ik dacht haar ogen te herkennen (freak, zei ik tegen mijzelf). De jongen naast me herkende haar ook. Ben jij niet dat meisje van die kinderprogramma’s? Ik belde Huub de volgende dag. Ik heb Yvon Jaspers gezien, vertelde ik hem. Echt waar? Echt waar! Ik ben een beetje verliefd op haar, zei Huub. Hoe is ze in het echt? Nou ja, antwoordde ik. Knap. En wat groter dan ik dacht. Ze was heel aardig. Al legde ze me de weg uit op hetzelfde toontje als waarop ze twaalf tot veertienjarigen iets uitlegt. Dat viel me een beetje tegen. Huub grinnikte.
Een week later zag ik in een Utrechtse bioscoop Vincent tegen. En Vincent is geen echte bekende Nederlander, maar hij mocht wel altijd films recenseren in het programma dat gepresenteerd werd door ene Maud, wat Huub’s (en mijn, eerlijk is eerlijk) vorige grote televisieliefde was. Toen ik het hem vertelde vroeg hij of Maud er ook was en of ik naar haar gevraagd had. Nee, vergeten, bekende ik. Sukkel, zei Huub.
En afgelopen zondag zat in de stoptrein van Utrecht naar Den Bosch op het balkon een man met een mooie baard. Het was Chriet Titulaar, de man van Wondere Wereld. Een programma van de TROS. Hij zat te prutsen met een mobiele telefoon. Hij fronste zijn wenkbrauwen en zette de telefoon uit en weer aan. Zijn mobieltje was nog ouder dan het mijne. Ik vond het een tegenvaller om hem zo te zien zitten. Vroeger zou hij er de treindeuren mee bediend hebben of de NASA vloot mee hebben aangestuurd. Maar volgens mij zat hij nu gewoon zijn vrouw te SMS-en. Op Lunetten moest ik er uit en knikte nog even naar hem. Hij zag het niet. Ik belde Huub. Ik heb Chriet Titulaar gezien. Is het je gelukt om hem welkom in wondere wereld te laten zeggen? Nee zei ik. Balen, fluisterde Huub. |
|
|
|
|
|
Lijstje week 49
|
Dinsdag 3 December 2002
|
|
Jan:
André:
- Gidon kremer speelt astor piazzolla.
Er zijn maar weinig muziekstukken die een instant ontroering bij me los kunnen maken, die te vergelijken is met het gevoel dat ik kreeg toen ik de kleine blonde dood las. de twee cd's van gidon kremer waarop hij piazzolla speelt, doen dat wel.
- Lennaert Nijgh - een meisje van 16.
ik weet niet zoveel van meisjes van 16. maar volgens mij hoort hun leven nog een beetje roze te zijn. maken ze zich druk over jongens en over te veel huiswerk. Meisjes van 16 horen hun vader niet te verliezen.
Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. |
|
|
|
|
|
