Lijstje week 47 Dinsdag 25 November 2003 Jan: Dutch only: Indie-only - Live @ Paard Ondanks een wat tegenvallend aantal bezoekers eindelijk een leuk inititatief in het Paard dat steun en navolging verdient. De avond werd gevuld met (indie-) electropop van Zea, (indie-) noise van Soft Posh en (indie-) (post-) rock van Audiotransparent. Zea / Fonda 500 - We buried indie rock years ago (7'' op Transformed Dreams) Het ulltieme Nederlandse antwoord op Sebadoh's Gimme indie rock en His indie world van Mary Lou Lord. Een regelrechte hit! Seedling - Dutch disease - Live @ Barend en van Dorp (Tv) Opnieuw een hit. Hoe cool moet het zijn om temidden van een stelletje grijsaards je ding te doen om vervolgens de complimenten in ontvangst te nemen. Spider Rico - 3 Mp3's - Live @ Paradiso Drie spetterende nummers van hun optreden tijdens K-Tsjoem in Paradiso. Rock 'n roll! Zea - Today I forget to complain (Cd op Transformed Dreams) Soda P - Downbuilt (Cd op Zabel) Debuutalbum vol spannende, technisch goeie en lekker eigenwijze nummers die het midden houden tussen postrock en de steviger gitaarrock zoals bekend van bands als Incense, Lawn en Suimasen. At the close of every day - If you spoke to me (10'' op Sally Forth) Een 10 '' als voorbode van een later te verschijnen volledig album. Op de A-kant staan vier nummers opgenomen in de studio, de B-kant bevat live nummers van een Club Lek-sessie eerder dit jaar. This Beautiful Mess - Temper the wind to the shorn lamb (Cd op Sally Forth) Schitterend album van de band waarvan ik op basis van eerder gehoord materiaal en beschrijvingen elders nog steeds dacht dat de band zou klinken als Radiohead. Gelukkig is dat met deze plaat anders: mooie, gevoelige, ingetogen en breekbare nummers met prachtige stemmen. Au - Travel wihout movement (Cdr in eigen beheer) Verschenen in een zeer kleine oplage en gestoken in een prachtige hoes. Electronische experimenten en soundscapes. Silent Minority Sampler Volume 1 (Cd op Silent Minority) Symapthieke eerste uitgave van dit nieuwe Groningse label. De mooiste bijdragen zijn die van Lawn, Vladimir, Audiotransparent en Skip the rush. Cheech Wizard - Forth (Cd op Zabel) Al veel eerder verschenen maar nu pas aangeschafte vierde release van deze Rotterdammers. Schijnbaar beïnvloed door vele bands als Zappa, Beefheart, Shellac en Sonic Youth brengt de band een (te?) grote hoeveelheid aan stijlen op één cd. Geen gemakkelijke plaat derhalve. André: Silent Minority Sampler Volume 1 (Cd op Silent Minority) 19 tracks van even zoveel NL-gitaarbands. oa. walker diver, wevs death, audiotransparent en LPG. zZz Bij het eindelijk eens uitmesten van mijn demokast (als wij schaminees te veel troep hebben gooien we het niet weg, maar bouwen we er een schuur om heen) kwam ik ineens een lange demo van zZz tegen. Begeleidend schrijven ontbrak en ik heb geen idee wanneer ik het ding ooit heb ontvangen. Op deze release is de zoektocht hoorbaar naar de toch erg goede single die ze laatst bij excelsior afleverden. Board of directors - (demo) Zo en hier hebben we een knipoog naar Pavement ... indiepop uit de hoofdstad die weliswaar nog moet groeien, maar die me nu al doet verlangen naar meer.. Cloaca Beste Nederlandse film sinds met grote blijdschap? Hoe dan ook, een prachtig gestilleerde film, fotografisch van geweldig niveau en een ijzersterke cast. de klassieke score issmaakvol gekozen. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan | 18:55 | Commentaar [1]

Opkomst in de Jaarbeurs Vrijdag 21 November 2003 Het is alweer een tijdje geleden dat we van LVR een telefoontje kregen van de stichting Storm projecten. Ze vertelden in het laatste weekend van November het jongeren festival Opkomst te organiseren. De programmering zou bestaan uit cabaret, film, theater en aanverwanten. Of wij van LVR records interesse hadden om een van de podia te verzorgen. Het festival duurt van donderdag tot en met zondag. Voor de hele programmering verwijzen we je naar www.opkomst.nl. Wat we met LVR gaan doen vertellen we je graag hier. We hebben er voor gekozen om geen doorlopende voorstelling o.i.d. te maken, maar iedere avond een programma van 1,5 uur te bieden. Het programma is vooral gericht op jongeren die lekker over muziek willen ouwehoeren en/of in bands spelen en wat nuttige tips kunnen gebruiken. We hebben iedere avond een band uitgenodigd die twee korte sets zal spelen en vervolgens ook in gesprek gaat met andere gasten en het publiek. Op donderdag (27-11) komt Zea. Zij spreken met een van de mensen van het management van Kane, Direct en Jim & Jamai over de business. Het wordt geen discussie over wat de beste aanpak is: groot of klein, maar een kijkje in de keuken. Als de tijd het toelaat gaan we ook demo’s luisteren en zullen we je tips geven waar je bij het maken en versturen van een demo op moet letten. Neem dus je opnames (op cd!!) mee. Dat geldt voor alle dagen. Op vrijdag komt Seedling spelen. We praten over het verschil tussen jongens en meiden in de popmuziek. Uiteraard zullen vanavond ook andere vragen van beginnende bands beantwoord worden (geldt ook voor zaterdag en zondag). Zaterdag speelt Audiotransparent. Deze bleke jongens uit het Noorden hebben een paar zwarte covers ingestudeerd. We praten daarna (na een inleiding van een van de mannen van de Comedy explosion) door over het verschil in culturele achtergrond en muzieksmaak. LVR is een retecommercieel label en we vragen ons af waarom ons publiek (en ook het Lowlands, Pinkpop en Occii publiek) nagenoeg blank en 20-35 jaar oud is. We willen ook cd’s verkopen aan bejaarden, pubers en alle allochtonen… zou het lukken? Zondag wordt een hele bijzonder avond. John Wayne Shot Me speelt en wordt live gerecenseerd door Guuz Hoogaerts (Nieuwe Revu) en Martijn Grooten (Think Small) en een paar van de aanwezigen. Ze zien hetzelfde optreden, maar levert dat ook consensus op in de beschrijving? We praten over de verschillen tussen verschillende journalisten en bladen, over stijlfiguren en over de do’s en don’ts van de omgang met de media. De avonden zien er als volgt uit: 20.30 uur huiskamer open 20.45 uur introductie 21.00 uur eerste set 21.20 uur workshop 22.15 uur tweede set 22.30 uur eventuele uitloop Je bent van harte uitgenodigd om in onze huiskamer te komen kijken en om mee te doen in de discussies! We zien je daar!! André | 22:20 | Commentaar [2]

Lijstje week 46 Dinsdag 18 November 2003 Bedstead Tremelo - 4 track demo Amsterdamse band met Friese wortels levert een verzorgde demo af (muzikaal gezien, aan de vormgeving en de bio is geen aandacht besteed). De sologitaar is nooit ver weg in de akoestisch opgezette liedjes. Bij LVR zijn we niet erg van de sologitaartjes, maar hier past het wonderwel. Het eerste nummer doet wel heel erg aan een nummer van Hallo Venraij denken en het derde nummer heeft ook al zo'n herkenbaar melodietje (maar waarvan ook alweer?). Bedstead Tremelo moet in staat zijn om binnen een paar jaar een lekker bruine kroeg plaatje te maken. Various - Stop me if you think you've heard this one before: Rough Trade 25 jaar Op-de-prijs verzamelaar van Rough Trade bands die andere Rough Trade bands coveren. Het niveau is best okay, niet in de laatste plaats om dat de originele nummers krachtig zijn. Er zijn twee covers van de Strokes, Galaxy 2000 en de Young Marble Giants. De Smiths ontbreken, wat verrassend is gezien de titel. Blastic Pubble - 9 track demo Hoe een band uit Athens Georgia er bij komt om een demo naar LVR te sturen zal altijd wel een vraag blijven. De titels van de negen tracks zijn met watervaste stift op het doosje geschreven en de bio ontbreekt. En de muziek? Er wordt boven de macht gezongen en de meeste (veelal ondefinieerbare) instrumenten komen uit de computer, wat een bizarre mix van lo-fi en hi-fi muziek geeft. Het klinkt als Ween ten tijde van God Ween Satan en The Pod, maar dan wel wat minder. Young Gods - An instrumental experimental (Cd op Pias) Urge Overkill - Exit the dragon (Cd op Geffen) Belle and Sebastian - Dear catastrophy waitress (Cd op Rough Trade) Stijgt per draaibeurt in aanzien!! Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. André | 22:22 | Commentaar [8]

Charme-offensief Maandag 17 November 2003 André | 23:22 | Commentaar [7]

Tanned Tin 2003 - Dag 1 Woensdag 12 November 2003 Ondanks een aantal tegenslagen tijdens de reis vorig jaar (zie verslag) en dankzij de goeie herinneringen aan het festival zelf en de sterke programmering nu, besloten Vido en ik voor een tweede keer een bezoek te brengen aan het Tanned Tin Festival in Santander, gelegen in het noorden van Spanje. Dit keer verloopt alles veel voorspoediger. De enige vertraging tijdens de reis vindt plaats tijdens de busrit van het vliegveld in Bilbao naar onze eindbestemming Santander. Een vrachtwagen heeft niet veel eerder de vangrails doorboord en daarbij een file in beide richtingen veroorzaakt. Het oponthoud blijft beperkt en zo'n negen uur na vertrek bereiken we ons hotel. We rusten even uit, frissen ons op en verlaten het hotel om wat te eten. We arriveren op tijd de zaal op Tantín 25, het adres waar het festival haar naam aan te danken heeft. [Refree] Hoewel veel van de namen op het festival bekend zijn hebben we wel vraagtekens bij sommige, vaak Spaanse, groepen. De eerste daarvan is Refree uit Barcelona, die met maarliefst acht mensen het podium bestijgen dat al redelijk gevuld wordt door een immense vleugel. De centrale man is de bebrilde Raül Fernandez die zijn sporen in het verleden heeft verdiend in ons evenmin bekende groepen als Corn Flakes, Sitcom en Élena. Hij begint solo en blijkt over een prettige stem te beschikken. Halverwege het nummer sluiten de andere muzikanten zich aan en stilaan ontstaat een geluid dat zo typisch is voor veel bands op Acuarela, het label waarop zij hun platen uitbrengen en dat nu de organisator is van het festival. Met behulp van o.a. gitaar, strijkers, saxofoon en een mooie stem wordt namelijk een geluid geproduceerd dat verstild, dromerig en mooi is maar dat in hun geval helaas nergens spannend en te vaak ietwat saai te noemen is. Na een korte pauze zien we bij terugkomst in de zaal dat de vleugel op het podium is blijven staan en aanvankelijk is dat ook het enige instrument dat wordt bespeeld. Niet veel later verschijnt een saxofonist en volgen ook een percussionist en gitarist en is de lokale band Mastretta compleet. Ze spelen een mengeling van jazz en verschillende andere stijlen en vallen daardoor nogal buiten de boot op een festival als dit. Even speelt de gedachten van Pinkpop door het hoofd waar ook jarenlang een Limburgse band mocht openen en waarbij de geografische afkomst belangrijker leek dan de kwaliteit van de muziek zelf of de vraag of de band wel zou passen. Ook nu lijkt de organisatie de stad, waar men de komende drie dagen te gast zou zijn, te willen bedanken door het programmeren van deze band. Gaandeweg wordt wel duidelijk dat er met de muzikale kwaliteiten nu niets mis is en dat de band ook nog eens heel leuk is om naar te kijken. Zo is elke noot van zijn eigen of ieder ander instrument terug te zien in de grimassen op het gezicht van de gitarist, moeten we hartelijk lachen om het uitstapje waarbij de vier bandleden achter elkaar als een soort fanfare in de zaal verdwijnen en worden we meegezogen in het enthousiasme van het publiek. De toegift is nu dan ook onvermijdelijk en terecht. We zijn op een redelijke tijd terug in het hotel en vallen snel in slaap. Wordt vervolgd … Jan | 23:50 | Commentaar [0]

Lijstje week 45 Dinsdag 11 November 2003 Jan: Tanned Tin Festival Vier dagen lang verbleven we in het Noord-Spaanse Santander om daar te genieten van het door Acuarela georganiseerde festival. De hoogtepunten werden gevormd door "oude bekenden" Julie Doiron, Do Make Say Think en Early Day Miners en de nieuwe ontdekkingen Miztura, Berg Sans Nipple en Tex La Homa. Miztura - Begura (Cd op Metak) Vier nummers en een video van deze Spaanse postrock band waarvan de muziek zich het best laat vergelijken met die van Godspeed. Erg goed! Tex La Homa - If just today were to be my entire life (Cd op Talitres) Redelijk recente plaat van de Brit Matt Shaw die met mooie melodieën, lo-fi gitaarspel en een beperkte dosis electronica een geheel eigen en uniek geluid creëert. Rightful Owner - Pale (demo) Mooie liedjes van trio uit Amersfoort die ergens liggen tussen singer/songwriter en lo-fi. André: Various - Worlds of possibilities (Cd op Domino) Dol als we bij LVR zijn op verzamelaars maar direct aangeschaft. Resultaat: een prachtig vormgegeven dubbel cd (€7,-) waarvan de beste nummer (Sebadoh, Elliott Smith, Palace, Smog, Pavement) reeds in mijn bezit waren. Er staat ook aardig wat meuk tussen. Leuker was het geweest als er wat unreleased werk op had gestaan. De info op het hoesje vertrouw ik overigens niet. In de eerste zin zit al een knoeperd van een fout ... Donner Party - Complete recordings (1987-1989) Nu is het verzameld werk van Donner Party natuurlijk gewoon teveel van het goede. Maar goed, zo vaak kom je de albums van deze band niet tegen en slim geprogrammeerd blijft er een leuk plaatje over. Donner Party is zo'n typisch USA indiepop bandje waar je eind jaren 80 je nek over brak. Cathy, up tempo gitaarpop (denk aan een milde Huggy Bear). De band maakte twee zelfgetitelde albums, waarvan de tweede essentieel genoemd mag worden. Dit document wordt aangevuld met een derde, nooit uitgebracht album dat eigenlijk net zo goed op de plank had mogen blijven liggen. Snoecks 2004 Hij is er weer, Snoecks grote Almanak. Met zoals te doen gebruikelijk de nodige blote vrouwen (kunstfotografie, dus het mag) en reportages van en over Erwin Olaf en Anton Corbijn (volgend jaar eindelijk Paul Blanca??). Ook het werk van Gavin O' Neill is prachtig. De cartoons van Burkh (Burkhard Fritsche) zijn hilarisch (ze hebben me op moeten rapen na het zien van de cartoon over vrouwenvoetbal in Afghanistan) en het literaire overzicht lijkt me redelijk compleet. Iets minder spraakmakend dan de 2003 uitvoering, maar aangenaam lees- en kijkvoer blijft het. Ook voor vrouwen (denk ik). Fiel Garvie - Vuka vuka (Cd op Noise box records) Mijn enthousiasme over een outtake van een door het Nederlandse [drga-drga] uit te brengen album van Fiel Garvie zorgde ervoor dar Nicole Blommers me het debuut van die band opstuurde. Hoewel er zeer aardige nummers op het album staan, is het als geheel wat te veel van het goede. Op dit album klinkt F.G. als een band die het vooral van hard werken moet hebben. Het binnenkort te verschijnen album lijkt gelukkig een sprong voorwaarts te zijn. Refrigerator - Bicylce (Brinkman / Shrimper) Alles wat lo-fi zo leuk en zo onuitstaanbaar maakt wordt gecombineerd op deze cd. Achteloos gespeelde, prachtige liedjes en geneuzel wisselen elkaar af, waarbij de goede nummers in de meerderheid zijn. Niet laten staan als je hem in de uitverkoop tegenkomt. Young Gods - An instrumental experimental (Cd op Pias) Heavy stuff dit. Het piept en knarst en blaast en stoomt, dit plaatje uit 1996. Een beetje als Strategies against Architercture van de Neubauten, maar dan in een bedrijfshal. Voor de bizarre prijs van € 0,50 gekocht. Urge Overkill exit the dragon (Cd op Geffen) Ooit kocht ik na een wervend praatje op de subs 'Saturation' van U.O. Dat is een geweldig album. Nu zag ik dit album goedkoop staan. Na twee luisterbeurten is het veilig te stellen dat het album zeker niet slecht, maar veel minder dan Saturation is. Belle and Sebastian - Dear catastrophy waitress (Cd op Rough Trade) Of het ooit nog zo leuk wordt als in de begintijd weet ik niet, maar bij iedere draaibeurt gaat dit album meer behagen. Therapy? - Semi-Detached (Cd op A&M) Ooit zag ik Therapy? en ik vond het ruk. Ik snapte niks van de lyrische recensies. Nu zag ik het album voor 20 cent staan en heb ik het nog een kans gegeven. Is er binnenkort iemand jarig?? I am Kloot - Natural History (Cd op Labels) Ja, ja.. we zijn er weer helemaal bij… Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan en André | 18:29 | Commentaar [4]

Heerlijke herfst Zondag 9 November 2003 André | 22:08 | Commentaar [1]

Lijstje week 44 Dinsdag 4 November 2003 Julie Doiron, Scout Niblett, Herman Düne en John Guilt - Live @ Patronaat Een unieke avond waarbij niet alleen de inviduele optredens de moeite waard waren. Juist de samensmeltingen tussen de bands maakten de avond onvergetelijk. De combinatie waarbij Herman Düne werd aangevuld met Scout Niblett en die van Julie Doiron die zich liet begeleiden door de broers waren daarbij de fraaiste. Early day miners & Unwed Sailor & Chris Bennett - Stateless (Cd op TGVM) De twee bands maken samen de ideale soundtrack voor de, ook meegeleverde, zwart-wit road-movie van fotograaf en filmmaker Chris Bennett. Board of directors - Singing, dancing & marketing (Cdr op Mono Poli) Nu ook de demo zelf binnen en die is meer dan leuk. Lekkere frisse indiepop uit eigen land. Lawn - Backspace (Cd op My First Sonny Weismuller) Erg goeie plaat die vrij toegankelijk begint en steeds harder, maar zeker niet slechter, wordt. Veel lof ook voor de gastmuzikanten en producer. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan | 00:13 | Commentaar [7]