Twee nieuwe releases beschikbaar. Feest! Zaterdag 30 Oktober 2004 Vanaf 1 November a.s. zullen de debuutplaat 'Garage Sale'van Spider Rico en de ep 'Twee' van Damer beschikbaar zijn bij LVR. Lees op die site verder hoe je ze kunt bestellen en hoe lastig het zal worden om te kiezen tussen de 'record release parties' die (helaas) ook op dezelde dag zullen plaatsinden … Jan | 13:35 | Commentaar [0]

Lijstje week 43 Dinsdag 26 Oktober 2004 Wagga revisited Club Diana - Grill (Cd op My First Sonny Weismuller) Na de water trilogie (Basin, Sauna en Costa) zijn de heren nu inmiddels bij deel twee van de vuur trilogie aanbeland. Met deel I van de vuur trilogie (Match) heb ik een haat-liefde verhouding gehouden. Er staan een paar van de beste diana songs op, maar als plaat luisterde die niet even makkelijk weg. Dat ongemak kent Grill geenszins. De stampertjes worden afgewisseld met kleine verstilde songs. Dat de rode draad van de cd de tour door Australie is maakt het een extra fijn plaatje. Voor mij, niet in de laatste plaats, want ik was er bij. (5/11 in OCCII, 6/11 in barneveld in het Kippenhok) Demo Ron - Wednesdaymorningsongs Ron werkte gedurende een half jaar op woensdagochtend aan deze cd. Want dan was zijn dochtertje op de creche. Het resultaat is een full lenghth die af en toe rockt (wat bepaald niet het interessantste deel van de cd is), maar meestal ingehouden sfeer biedt die bij tijden erg dicht bij At the close of everyday komt. Het is allemaal nog niet zo puntig als @ the close, maar het smaakt eigenlijk best wel naar meer. Hopelijk lukt het hem door te gaan met plaatjes maken voordat zijn dochter over een jaar of 16 het huis uit gaat. Kerstmis 2004 In Ede werd op 25 oktober de eerste kerstversiering gesignaleerd, inclusief rendier. 'Moet je dat zien' riep het meisje in de trein, waarna de hele coupe in lachen uitbarstte. André | 23:19 | Commentaar [1]

Vakantie Zaterdag 23 Oktober 2004 Mijn broer ging op vakantie naar Schotland en had het er verrassend goed naar zijn zin. André | 15:59 | Commentaar [1]

Lijstje week 42 Dinsdag 19 Oktober 2004 Jan: End Lightning Bolt - Live @ OCCII, Amsterdam Overrompelend, overdonderend, adembenemend, oorverdovend, zielensplijtend, hemeltergend, kopsplijtend, hartverscheurend, improviserend, opwindend, vernieuwend, gekmakend, verpletterend, onthullend en ongeloofelijk. Kortom: het beste concert van het jaar (tot nu toe). Lees ook wat Vido zei. Andre: Daniel Johnston - The late great Daniel Johnston (2Cd, Gammon records) In dit tweeluik (winkelprijs zo'n € 20) vind je een soort van best of Daniel Johnston, met als bonus een album waar andere bands (Beck, Dead cab for Cutie. Eels, Sparklehorse, Vic Chesnutt etc.) zijn nummers coveren. De kwaliteit van de coverplaat is verrassend hoog, al zijn er maar weinig die het origineel evenaren (m.i. alleen M. Ward en Tom Waits, maar laatstgenoemde heeft er dan ook wel een heel andere nummer van gemaakt). De liedjes van DJ zijn ongrijpbaar. Vaak 'lopen' ze tekstueel niet; aan het einde van de strofe is de muziek al klaar. En muzikaal is het vooral eenvoudig en soms zelf een tikkeltje vals. Nog steeds weten veel mensen niet zo goed hoe ze naar DJ moeten luisteren en je hoeft je der ook niet voor te schamen als je het helemaal niets vindt. Ikzelf raak bij sommige nummers tot tranen toe geroerd door die door merg en been gaande naÏviteit. Maar met name de oudste nummers zijn wel heel erg lo-fi (krakkemikkig). Het album artistic vice is wat dat betreft wat makkelijker om mee te beginnen en minstens zo goed. O ja, anders dan de titel doet vermoeden is Daniel nog steeds springlevend! Bob Dylan - Blonde on blonde (Cd op CBS) Dat Dylan meer is dan de protestzanger waar iedereen hem voor houdt is al snel duidelijk als je dit oudje beluisterd. Het album bevat de mooiste popliedjes (oa I want you) die de man geschreven heeft. Niks gedateerd, prachtig mooi! The Beach Boys - Love You (Cd op Warner, 1977) Ik heb nu het punt bereikt dat ik niets meer van de BB moet kopen. Want naast alle essentiïle albums hebben ze ook een hoop allegaartjes gemaakt, waar dit er een van is. Jan en André | 19:44 | Commentaar [1]

Excuses voor ongemak … Donderdag 14 Oktober 2004 André | 05:00 | Commentaar [0]

Lijstje week 41 Dinsdag 12 Oktober 2004 Jan: Concert Vaz - Live @ SCSI-Cell, Den Haag Toen halverwege de jaren 90 van de vorige eeuw de noise een interessante stroming was waarin nogal wat gebeurde, vierde het label Amphetamine Reptile hoogtij. Bands als Today is the day, Janitor Joe, Cows en persoonlijk favoriet Hammerhead brachten heel wat klassiekers uit en waren regelmatig live te zien. Na een paar jaar werd de persoonlijke interesse minder, werd het label minder actief en vielen bands uiteen. Zo ook Hammerhead. Bassist Appollo Liftoff (aka Paul Erickson) en drummer Deft Garlands (aka Jeff Mooridian) gingen wel door als duo en noemden zich Vaz. Afgelopen week waren ze voor een eenmalig Nederlands concert in Den Haag. Het duo werd voor de gelegenheid bijgestaan door gitarist Adam Mark van The Seawhores. De muziek die ze produceerden was zeker niet minder intensief dan Hammerhead maar waar ik die band herinner als een redelijk eenvoudige lijkt Vaz veel melodieuzer en technischer en maakt de drummer meer indruk dat hij ooit in het verleden heeft achtergelaten ... Een noise-revival? André: Demo's Saint jude's infirmary - 5 track demo Zoals er massa's obscure leuke bandjes zijn in ons land, zo zijn er uiteraard ook massa's obscure, doch leuke bandjes in het verenigd koninkrijk waar nog nooit een mens van heeft gehoord. SJI is er een van. De liedjes doen me nog het meest denken aan Belly, maar dan wat vrijblijvender. En ja, natuurlijk zijn de liedjes ook (nog) niet zo sterk. Maar de nummers die gezongen worden door het meisje (4 van de 5 tracks) zijn inventief, instant meezingbaar en doen verlangen naar meer. Wie biedt? Parijs-Tours Soms is sport net kunst. Een thriller met moderne dans. En soms met een onwaarschijnlijk happy end. Het natte ogen sportmoment van het jaar. Ry Cooder - Show Time (Cd op Warner) Van Ry Cooder ken je waarschijnlijk het adembenemende Paris, Texas. Deze plaat kun je echter ook blind aanschaffen. Het is een registratie van een live concert en kent de ontspannenheid van bijvoorbeeld de platen van JJ Cale. Een van de gastmuzikanten is Flaco Jiminez op accordeon. De combinatie werkt wonderwel. Wie zich afvraagt waar Rowwen Heze in de begindagen de mosterd vandaan haalde, moet deze plaat ook maar eens luisteren. Het nummer Volver, volver, luistert als een opzet voor Rowwen Heze's Tuba. ZZ and de Maskers (LP op Artone) De band van Bob Bouber is onsterfelijk geworden door het nummer Dracula (ooit gecoverd door Claw Boys Claw op hun album Hitkillers). De rest van het oeuvre staat daarbij wat in de schaduw. Evenwel staan op deze best of nog zeker vier a vijf hele goede tracks. ZZ en de maskers is een van de parels uit de schatkamer van de Nederbeat. (Bij deze LP is een leuke factsheet bijgevoegd: het eerste optreden van de band was in het voorprogramma van Chubby Checker, met wie ze later ook nog een plaat opnamen.) Jan en André | 19:25 | Commentaar [4]

Nieuwe EP van Damer op LVR Records Dinsdag 5 Oktober 2004 Er zijn mensen die Damer geen goede band vinden. Dat zijn meestal mannen. Metalheads die het dogma 'hoe meer solo's hoe beter' aanhangen. Of indierockers die vinden dat een band vooral heel serieus moet zijn. Tja… Damer maakt liedjes die dicht bij de essentie van popmuziek blijven. Ontwapenend en soms een tikkeltje stoer, onbevangen, maar bovenal 'catchy as f*ck'. En laat het ze daar nou net om te doen zijn! Op 5 november zal de nieuwe EP van Damer verschijnen. Die EP heet Twee. En dat mag je best op zijn Engels uitspreken. Zes korte en bondige liedjes met een hoog meezinggehalte. De cd zal gepresenteerd worden in de OCCII, Amsterdam. Dat wordt om nog een reden een bijzonder optreden. Het zal het laatste optreden van drumster Karin zijn. Zij gaat de drumstokken aan de wilgen hangen, want drummen met een baby op schoot gaat te moeilijk. Wat dat betekent voor de toekomst van Damer, dat weet de band eigenlijk nog niet. Je kunt wel zeggen dat je er helemaal mee op gaat houden, maar vermoedelijk gaat het toch weer een keer kriebelen. Of niet. Ze zien wel. We nodigen je van harte uit om deze avond bij te wonen. Ze gaan der (tussen-) uit met een knal! Damer: twee! (lvr 032) Releasfeestje: 5 november in OCCII Amsterdam (met Club Diana) Release: 7 november 2004 Distributie: Konkurrent Prijs via lvr website: € 7,- De pers over de eerste Damer EP: "frisse pop met een heerlijk hoog meezinggehalte" Oor "prachtig meerstemmig gezongen gitaarliedjes met diepere, melancholische laag" Live XS "prachtige melancholieke pop" Erwin Blom, 3voor12 "aanstekelijke popmuziek" Fret "the Dutch Belle & Sebastian" Kindamuzik "this is a nice start for the band" indiepages.com Houdt voor meer nieuws de LVR-site in de gaten. André | 17:48 | Commentaar [0]

Lijstje week 40 Dinsdag 5 Oktober 2004 Jan: Live The Hunches - Live @ Waterfront, Rotterdam Wekenlang zat Hobo Sunrise in de speler en als klap op de vuuurpijl kwam de band nu ook nog eens toeren om een en ander live te laten horen. Gezien hun live-reputatie en mede door die laatste plaat kon dat haast niet meer misgaan. In gedachten begon ik al te schrijven in het boek met de beste concerten van het jaar. Zo mogelijk nog rauwer dan op plaat werden de nummers over ons uitgestoten en de positie in de het lijstje leek gaandeweg alleen maar te stijgen. De band was ruig en de zanger inderdaad behoorlijk gestoord. Net op het moment dat de band de hoogste regionen van de imaginaire lijst heeft bereikt lopen ze, na net een half uur spelen, van het podium. Wanneer de zanger de verbaasde gezichten in het publiek ziet verklaart hij nog wel "There are no strings left" terwijl de gitarist met één snaar minder op zijn instrument al in de kleedkamer zit. Ik voel me genaaid en streep de naam in het boekje maar weer door ... Audiotransparent - Live @ Patronaat, Haarlem Het was een mooi initiatief van het NPI. Twee dagen lang zouden diverse, vaak nieuwe, Nederlandse bands verdeeld over 50 podia zichzelf presenteren. Het doel was te ageren tegen de plannen van het kabinet om het Nederlands Popmuziek Plan te laten verdwijnen. Het kreeg de naam Popvoornop en was dus gratis. Dat laatste was waarschijnlijk de reden dat het Patronaat afgeladen was met jongeren die je daar anders niet snel tegen zal komen. Het aanbod van de bands bleek behoorlijk tegen te vallen doordat de ene derderangs punk-band werd afgewisseld met een volgende vierderangs rockband. Voor de 14-jarige wannabe-alto's was het al lang goed, zij grepen iedere gelegenheid aan om de edele kunst van het pogoën te beoefenen. Als lichtpunt was er gelukkig Audiotransparent die zoals te verwachten maar nauwelijks boven het kabaal van de pubers uitkwam. Het zal hun dan ook volledig zijn ontgaan maar wij konden in ieder geval alvast genieten van wat nieuwe nummers van hun nog te verschijnen album. André: De Machinefabriek - Xylophonique Na recentelijk al de loftrompet te hebben gestoken over het project de elektronicawinkel is hier een tweede kennismaking met deze arnhemse jongen. Een uiterst verzorgd 3'' cdtje met liedjes opgebouwd rond een xylofoon. Nooit gedacht dat ik daar warm voor zou lopen. Niet alle liedjes zijn even 'af''. Met name aan het einde van de cd gaat het wat kabbelen. In de beste liedjes heeft Rutger aan een xylofon, een effectpedaal en een paar gillende kinderen genoeg om een bevreemdende schoonheid a la sigur ros neer te zetten. Te koop in de waaghals, Arnhem. Oplage is weer beperkt. Tom Waits - Real gone (Cd op Epitaph) Ome Tom gromt, brult, kraakt en wringt als nooit tevoren. Bone Machine / Black Rider/ Swordfishtrombones blijven mijn favoriete albums, maar verandering van spijs... juist. The Go! Team - Thunder Lightning Strike (Cd op Memphis Indstries) Eerst was er de hype, toen het tegengeluid en nu heb ik de plaat maar eens gekocht. En ik ben er wèg van. Verschrikkelijk vrolijk, catchy, verknipt, chaotisch en maniakaal tegelijk. Geheide floor-fillers op de Japanse leest (pizzicato five) geschoeid. De plaat wordt wel eens vergeleken met die van de Avalanches, maar die ken ik niet. In ieder geval even luisteren. Harry Merry - Well here's another fine mess you've got me into Dit is met voorsprong de meest bizarre en verknipte plaat die ik in tijden gehoord heb. Volgens mij is Syd Barrett weer actief... Wie zoiets wil uitbrengen is me een raadsel, maar goed dat het uitgebracht wordt vind ik het wel! Hij hangt aan de vpro luisterpaal, dus wip er even langs. Jan en André | 17:47 | Commentaar [0]