Archief
Series
Links
Livingroom Records
Ducthpix
Audiotransparent
Spider Rico
Gitbox
Benjamin B
Damer
Frostparade
The Bullfight
The Cuties
Fireflies
Subjectivisten
Stereo
Dubbel Mono
Vido Liber
Dlask
Oktober 2002
Lijstje week 44 Jan en André | 29-10-2002 | 19:51  
Sampling madness Part 4 Jan | 23-10-2002 | 00:34  
Lijstje week 43 Jan | 22-10-2002 | 00:17  
Het circus Jeroen Bosch … André | 21-10-2002 | 12:35  
Just a perfect day André | 20-10-2002 | 16:06  
Feedback Jan | 17-10-2002 | 00:37  
Lijstje week 42 Jan | 15-10-2002 | 19:09  
This is a long way to drive … André | 09-10-2002 | 19:18  
Lijstje week 41 Jan | 08-10-2002 | 23:52  
The real outback André | 04-10-2002 | 22:55  
Don't call Wagga Wagga Wagga André | 03-10-2002 | 16:41  
The big bang André | 02-10-2002 | 23:50  
Lijstje week 40 Jan | 01-10-2002 | 21:55  
Lijstje week 44 Dinsdag 29 Oktober 2002
Appeltjes
André's cd speler is kapot en dat levert twee zaken op: (1) ik luister weer eens naar de radio en (2) ik heb weer eens tijd om oude lp's en cassettes te draaien.

  • jonathan richman: i jonatan. jullie mogen dan van de weg af waaien en natregenen, in huize schaminee beleven we een californian summer. Met kampvuurtjes, twanggitaartjes en handclap.
  • sebadoh: bubble and scrape. De meest geniale plaat van de heren uit de tijd dat ze nog echt leuk waren. Het meesterwerk waar andere indiepoppers nooit aan toe kwamen. Sinds Eric Gaffney is opgestapt ben ik afgehaakt. Na aanschaf van bubble and scrape heb ik ontdekt dat platen echt grijs kunen worden.
  • shellac: at action park. Het broertje van mijn vriendin heeft de cd van linkin park het hele weekend gedraaid. En daar tegen helpt maar een remedie.
  • jacques brel: amsterdam. Zeker niet zijn beste LP, maar wel de laatste die ik van hem kocht en dus frequent op de draaitafel te vinden. Ik heb tijden dat ik niks van hem luister en tijden dat ik nauwelijk wat anders draai. Heeft meestal wat met het weer te maken.
  • sugababes: geen idee hoe het liedje heet, maar het leukste hitje sinds pakumbeet shampoo: viva la megababes!

Jan:


Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'.
Top Jan en André | 19:51 | Commentaar [1]
Sampling madness Part 4 Woensdag 23 Oktober 2002
Gitbox!
Er staat inmiddels vast welke bands op onze verzamelaar zullen verschijnen. In alfabetische volgorde zijn dat:

Audiotransparent, Bauer, Birdskin, Blimey!, Club Diana, Damer, Dress, Frostparade, Gitbox!, John Wayne Shot Me, Louisa Lilani & John Prop, Megaphones, Merrie Pierce, Microtec, Norma Jean, Roely, Scram C Baby, Solbakken, White Bronco's en Young Pilots.

De aanvraag voor de Buma is inmiddels weg en ook aan de hoes wordt druk gewerkt. Verwacht de plaat rond 20 december.
Top Jan | 00:34 | Commentaar [1]
Lijstje week 43 Dinsdag 22 Oktober 2002

Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'.
Top Jan | 00:17 | Commentaar [0]
Het circus Jeroen Bosch … Maandag 21 Oktober 2002
Het circus Jeroen Bosch  breekt haar tenten op.
... breekt haar tenten op.
Top André | 12:35 | Commentaar [0]
Just a perfect day Zondag 20 Oktober 2002
Het is zondagochtend. Mijn lief en ik sluimerslapen tot de middag. En dan is er koffie en brood, jus en een krant. Het huis is leeg, het enkelglas laat de eerste winterkou binnen. We drinken nog meer koffie terwijl het buiten regent. We kijken naar buiten, maar zeggen niets. De hele week hebben we gewerkt en nu hebben we geen plannen. Als de koffie op is en de krant uit, is de regenbui over. De zon breekt door. Het is ineens zo’n dag waarop je naar het bos gaat.

Het bos is op zijn mooist als de modder de mensen weghoudt. De zon de druppels doet schitteren en de vallende bladeren, paars, rood en oranje-geel, een warmgekleurde sneeuwbui zijn. Boven op de Grebbenberg kijken we uit over de Rijnvallei. We zien een ree wegstuiven, hopeloos op zoek naar beschutting in de kale struiken.

Het is zo’n dag dat een zomaar-zoen smaakt naar haar snotneus en haar ogen tranen zonder verdriet. Het is zo’n dag voor warme choco met slagroom, na een wandeling. We roken dikke sigaren en drinken een tweede choco, met likeur ditmaal. Dikke blauwe slierten kringelen naar het dak. We proberen hoepeltjes te blazen, maar dat lukt niet. De late middagvoorstelling in het Molenstraattheater gaat over een jongen en een meisje. Als na afloop de lampen aan gaan, reiken ze niet over de dimstand. De herfstbui die we over ons heen krijgen, wordt gekoesterd. We laven ons aan de koude regen want we weten ons warme huis, net om de hoek.

En thuis luisteren we, terwijl ze zich in een droge slobbertrui tegen me aanvlijt, naar de plaat van Brel die ik gisteren kocht. Gisteren, een heerlijke dag in Nijmegen. In het antiquariaat op Plein ‘44 snuffelde ik in boeken. Genoot van de geur, van de stilte, van het geluid van de kassa. Gisteren kocht ik maar weer eens een lp van Brel. Daar was het gisteren echt een dag voor.
Top André | 16:06 | Commentaar [0]
Feedback Donderdag 17 Oktober 2002
Feedback
Bij het kaartje dat ik aan de kassa van het theater ontving zat ook een klein pakketje. Toen ik het aannam zag ik dat het een setje oordopjes was. Bij de herkenning glimlachte ik naar de cassiere maar zij stortte zich, zonder reactie, weer in haar boek.

Dat het cadeautje meer dan een grap was, werd me duidelijk toen ook bij het wachten in het cafe-gedeelte van het theater oordoppen werden uitgedeeld en we vervolgens bij het betreden van de kleine zaal zelfs werden gecontroleerd op de aanwezigheid van de sponzige dopjes.

Nadat de orkestleider en spreekstalmeester van die avond nog eens waarschuwde was de ernst me nu wel duidelijk en drukte ik de dopjes nog maar eens stevig in de oren. Ik was getuige van het Haagse Feedbackorkest op de eerste Contex-avond, een initiatief van Korzo en het Haags Pop Centrum, waarmee men de experimentele kanten van de Haagse underground probeert bloot te leggen.

Veertig (!) gitaristen waren uitgenodigd om nu eens totaal andere klanken uit hun gitaarversterkers te halen dan men doorgaans van hen gewend is. Doordat de gitaristen van o.a. The Ex, Hallo Venray en Kane uiteindelijk niet van zich lieten horen, bleef de teller steken op 28. Daartussen herkende ik de leden van bands als Soft Posh, Au, I Drive a UFO, Fine China Super Bone, Spider Rico en Suns of Ra.

Ze stonden of zaten voor de hoog opgestapelde versterkers op de tribune van de kleine zaal. Het publiek stond ditmaal op het podium en in de zaal. Bovenaan de tribune stond orkestleider Klaus Kuiper, van wiens hand de composities met welsprekende namen als Humming amps, Jack in/out, Feedback in A en The low E waren. Hij dirigeerde maar had ook de ondankbare taak om aan het eind van elk stuk de op hol geslagen machine weer tot bedaren te brengen.

Sommige gasten bleken totaal ongeschikt voor een avontuur als dit; men probeerde tevergeefs melodietjes te spelen daar waar anderen de kunst der feedback veel beter begrepen. Zij lieten hun gitaren schrapen langs hun versterkers en muren, bonkten met hun instrument tegen plafond en lieten geen middel ongebruikt om de feedback te laten spreken.

De oordoppen bleken niet overbodig.
Top Jan | 00:37 | Commentaar [3]
Lijstje week 42 Dinsdag 15 Oktober 2002
  • Een eerste versie van de nieuwe verzamelaar op Livingroom Records. (Cd)
    Geloof me, dit gaat weer een heel mooie worden!
  • Het Haags Feedbackorkest - Live in Korzo theater, Den Haag.
    28 gitaristen uit de Haagse underground blazen het dak eraf tijdens de eerste Contex-avond, een samenwerkingsverband tussen Korzo en het Haags Pop Centrum.
  • The Zephyrs - Obeyessekere (Mp3)
    Van hun Ep 'The Love That Will Guide You Back Home' op Acuarela.
  • We've got a fuzzbox and we're gonna use it - Rules and regulations (Mp3)
    Alweer zestien jaar oud en dat is ouder dan de meisjes toen waren. Herontdekt dankzij Indie mp3.
  • Echoes Minor - Under you gown (Mp3)
    Van hun zojuist verschenen album 'Constant exposure' op Grond.

Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'.
Top Jan | 19:09 | Commentaar [2]
This is a long way to drive … Woensdag 9 Oktober 2002
Diana in Nymagee
This is a long way to drive for someone with nothing to think about.
(Titel van een geweldige CD van de band Modest Mouse)

Hoewel de brandweer het stof voor Diana’s optreden heeft natgemaakt (wat ook al weer zo’n verkapt compliment was, dat deden ze namelijk alleen bij de bands waarvan ze verwachtte dat er gedanst en gesprongen zou gaan worden), ontaart het in een groot schimmenfeest. Hiervan maken een aantal van de lokale kids gebruik om onze koelbox integraal van alcohol te ontdoen. Onwetend van deze drankroof en ongehinderd door het belabberde geluid werkt Diana zich lekker door een stevige set heen. En wat heel aardig is, is dat een aantal jongens van een jaar of 16 dolenthousiast na afloop naar ons toekomen. Het is voor het eerst dat ze indie horen en dat lijkt een soort van eye opener voor ze te zijn. Ik kan me er iets bij voorstellen als je je hele leven naar Australiana hebt moeten luisteren.

Lees verder in het dagboek van Club Diana in Australië.
Top André | 19:18 | Commentaar [0]
Lijstje week 41 Dinsdag 8 Oktober 2002

Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'.
Top Jan | 23:52 | Commentaar [5]
The real outback Vrijdag 4 Oktober 2002
Diana in Nymagee
we zijn nu echt in de outback *stop* we spelen vanavond in Nymagee *stop* een dorp in het midden van het niks *stop* we slapen onder de sterrenhemel en hebben ons eigen eten en drank meegenomen *stop* er is hier helemaal niks *stop* we hebben alleen een oude telegraaf gevonden *stop*

Lees verder in het dagboek van Club Diana in Australië.
Top André | 22:55 | Commentaar [0]
Don't call Wagga Wagga Wagga Donderdag 3 Oktober 2002
(opschrift van een abri in de stad)

De terugkomst in Wagga Wagga is een beetje als thuiskomen. In de locale krant staat een groot artikel over ons, alsmede twee advertenties voor ons optreden vanavond. Over aandacht hebben we niks te klagen. De zaal waar we vanavond spelen is Bar 96. Een safe haven voor het alternatieve publiek in het toch erg conservatieve Wagga. Terwijl we soundchecken komt een of ander daas type de zaal binnen. Neef zit net een beetje te pielen. De man legt vijf dollar op zijn keyboard en is weer weg, ons in opperste consternatie achterlatend.

Lees verder in het dagboek van Club Diana in Australië.
Top André | 16:41 | Commentaar [0]
The big bang Woensdag 2 Oktober 2002
Het publiek van Newcastle staat bekend als lastig en provocerend. Maar na een paar minuten afwachten vindt men zijn weg naar het podium. Er wordt gedanst, naar de band geroepen (‘take your shoes off’, wat een heel merkwaardig compliment bleek, net zoals de goedbedoelde opmerking na afloop; ‘you’re one bunch mean fucks’) en stevig gedronken. Om klokslag 24.00 uur is het afgelopen.

We bouwen af en een paar van de jongste toeschouwers komt ons vragen of we zin hebben om mee te gaan naar hun huis. Ze hebben biertjes en slaapplekken in overvloed. Morgen moeten we weer spelen in Wagga Wagga. Met enige tegenzin moeten we het aanbod afslaan, we zijn touwens doodop ook.

Lees verder in het dagboek van Club Diana in Australië.
Top André | 23:50 | Commentaar [0]
Lijstje week 40 Dinsdag 1 Oktober 2002
Vanaf vandaag is een volledig vernieuwde site van de Subjectivisten te bewonderen. Zo gaat men nu (meer) linkdumpen, archiveren en colofoneren.

Ook is het Schaduwkabinet der Subjectivisten uitgebreid met een aantal nieuwe leden. Vanaf nu mogen Think Small, Roger Teeling, Dlask en ook wij elke week een lijstje inleveren met daarop onze muzikale belevenissen van die week.

Zie hier onze eerste bijdrage:

Top Jan | 21:55 | Commentaar [1]