Lijstje week 4 Dinsdag 27 Januari 2004 Jan: Supertrio Whipster, Club Diana, Venus Flytrap - Live @ Bazart, Den Haag Vijf maanden lang presenteert My First Sonny Weismuller met een labeltour zes van haar bands op verschillende podia in het land. De avond in Den Haag begon met het Groningse Whipster die stadsgenoten Lawn mochten vervangen. Aanvankelijk maakte hun muziek niet heel veel indruk maar toen tijdens latere nummers de gitaarpartijen wat meer uitgesponnen werden, was ik overtuigd en tegen het einde was het me een raadsel waarom ik hun album niet eerder had aangeschaft. Het aantal woorden dat tijdens de set met het publiek werd gewisseld bleef beperkt in tegenstelling tot Club Diana dat daarna speelde. Wanneer zanger Marcel tussen de nummers niets vertelde, werd in ieder geval de bandnaam nog maar eens door hem gescandeerd. De nummers die gespeeld werden waren voornamelijk nieuw en deden een hoop verwachten van het nieuwe album. De laatste band van de avond, Venus Flytrap, speelde geen slechte set maar kon mij in ieder geval niet echt overtuigen. André: Aangename kennismaking Liana Flu Winks - album outtake (lukas@xs4all.nl) Er zijn bands die hun brouwsels in prachtig gezeefdrukte hoesjes verpakken (zie vorige week) en voorzien van een goede bio. Er zijn ook bands die een beklad brandertje in een plastic mapje stoppen en een slordig geschreven toelichting op een uit een kladblok gescheurd a-4tje krabbelen. Het gevaar in dat laatste geval is dat de ontvanger niet bijster geprikkeld is om er eens de tijd voor te nemen. En dat zou in het geval van Liana Flu Winks zonde zijn. Want het is één van de aangenaamste kennismakingen van de laatste tijd. LFW maakt muziek die refereert aan bijvoorbeeld Camper van Beethoven en Ennio Morricone en tegendraadser is dan Stuurbaard Bakkebaard. De bandleden verdienden hun sporen in oa. Dull Schicksal en AA kismet. Meer nieuwe namen? I saw Les Monte - The locker (demo) Nog zo'n fraai gezelschap. Weliswaar een mooi hoesje, maar de bio is niet meer dan een verhandeling over een tochtje naar Limburg en een website hebben ze niet. I saw les Monte dus. Ingetogen, serene traagpop die bij tijd en wijlen de vorm van een liedje aanneemt. Nog wat te schetsmatig om te debuteren met een heel album, maar al wel in staat om een mooie score te maken voor een zwoele zomeravond. In Limburg, voor mijn part. Bikini-kill Kelis - Milkshake Dat gebeurt dus niet zo vaak, dat ik MTV harder zet. Maar het nieuwe nummer van Kelis is te gek. Het nummer heeft een beetje de Eminem flow, bevat prachtig vallende tingels en klopt van a tot z. De vrouwen in diep uitgesneden bikini in de clip zijn een bonus. Anti-alles! Gramschaap 1978-1986 (anarchief uitgave/ konkurrent (1998)) Linkser dan dit zal het wel niet meer worden dit jaar. In de periode '78 -' 86 verscheen een 50-tal pamfletten van anarchistische intellectuelen en kunstenaars, waarin geageerd werd tegen kerk, samenleving, staat, politie, politiek en koningshuis. Een aantal van die pamfletten was voorzien van 7'' of 12''. De beste nummers zijn hier verzameld op een dubbelcd. Illustere namen als de The Ex, Van Vollenhoven. Verz Ed, Martine Dweil en Door Mekaar punken dat het een lieve lust is. Muzikaal is het lang niet allemaal te pruimen en het dwepen met linkse terroristen (Bader Pop Gruppe) doet de wenkbrauwen fronsen. Als tijdsdocument is het evenwel verplichte kost. En ook vanwege het feit dat het nummer 'je loog tegen mij' van Drukwerk van origine een punknummer blijkt te zijn. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan en André | 22:15 | Commentaar [4]

Mosterd tijdens de maaltijd: jaw:h Zondag 25 Januari 2004 Op het filmfestival Rotterdam draait de film 'what you expect from the world behind you'. De titel is ontleent aan het album van de cult band John Adams Whipple: Hypnotic, dat enige tijd geleden werd (her) uitgegeven door LVR records. 'What you expect from the world behind you' is een film van Jan-Willem van Dam. Hij heeft een film over Mannon en haar zus Madou gemaakt. Een lyrische reisdocumantaire en essay over de natuurlijke situatie en hoe de wereld te kennen. Twee zusters op reis in Toscane in een zoektocht naar de reden en rede van het bestaan. What you expect from the world behind you or: verwar de staat waarin u verkeert niet met die van uw omgeving. De film werd vrijdag 23-1 op het Rotterdams filmfestival voor het eerst vertoond. Herkansingen zijn er op woensdag 28-1, 11.30 Cinerama 7 en zaterdag 31-1, 12.00 in Venster4. Het album is bij LVR tijdelijk uitverkocht, maar we proberen op korte termijn even een paar kopien bij te draaien. Meer info over het album vind je hier. André | 16:47 | Commentaar [4]

Lijstje week 3 Dinsdag 20 Januari 2004 Jan: Top bill El Camino / Zoppo - Live @ OCCII Mijn geluk kon niet op. Eerst brachten twee van mijn favoriete Nederlandse bands samen een erg fraaie split-single uit die later ook nog eens live werd gepresenteerd voor een (terecht) volle OCCII. Waarschijnlijk mede door de kaakproblemen van zanger Erik wordt de set van El Camino een erg instrumentale vol langzaam opgebouwde uitgesponnen nummers waarvan een groot gedeelte van een nog te verwachten plaat. Aan het einde van de set wordt de band bijgestaan door Sebastian die o.a. het nummer van de single zingt. Bij Zoppo is bassist Jeroen vervangen door Corno en hoewel dit pas de tweede keer is dat hij live meespeelt is dat absoluut niet te merken. De band rockt als nooit tevoren en laat ook nu weer horen dat ze absoluut één van de beste live bands van ons land zijn. Het 'voorprogramma' die avond is Avec Aisance, de band met daarin Yuri Landman, de striptekenaar en mede-oprichter van Zoppo. They're back Stereolab - Instant in the universe (Ep op Ultra High Frequency) Eerste uitgave na de dood van Mary Hansen waarbij nu weer meer is gekozen voor de liedjes en minder voor het experiment. De Moog klinkt als vanouds, de liedjes zijn opnieuw aanstekelijk en de stem van Laetitia zal mij nimmer vervelen. Een mooi voorproefje dat nieuwsgierig maakt naar hun eerdaags te verschijnen album ('Margerine eclipse') en hun later geplande live optreden. For free! The one am radio - Mp3's Vijf schitterende verstilde nummers van duo uit Los Angeles waarbij gitaar, viool en een prachtige stem de belangrijkste ingrediënten zijn. De nummers zijn te vinden op de gelinkte website, de band is in maart in Nederland voor een eenmalig concert (in de Acu). Mooi man! Adam Selzer - All the walls are bare (Cd op Film Guerrero) Eerste soloabum van deze zanger van Norfolk &Western. De plaat is thuis opgenomen en het minimale gitaarspel en fluisterende stem doet denken aan mensen als Elliott Smith en Damien Jurado. André: Een speld in de hooiberg Dani Siciliano - walk the line (Cd op !K7 / Pias) Tijdens het Noorderslag weekend werd ik doodgegooid met samplers. Dat heeft in ieder geval één juweeltje opgeleverd in de vorm van dit onweerstaanbare nummer. Het is een mengeling van het dwarse mr Oizo baslijntje (hoe zou het met die pop zijn?) en het ontembaar geile van Shampoo (luister naar hun viva la megababes cd). Het album heet 'likes' en wordt binnenkort zeker beluisterd. Goud van oud Luka Bloom - Riverside (Cd op Reprise) De eerste twee platen van Luka Bloom heb ik meer dan een decennium geleden getaped en eindeloos gedraaid. Nu ik dit album voor vijf euro zag staan heb ik het maar eens aangeschaft. En dat had ik beter niet gedaan. Van de prachtplaat uit mijn herinnering blijft slechts een handvol echt goede songs over. Luka Bloom maakt Ierse folkmuziek zonder dat het folklore wordt en de zeemannen mee gaan zingen. Achter de fanfare aan Alamo Race Track - birds at home (Cd op Excelsior) Hoewel er een aantal hele goede nummers op staat, gaat er ook een aanzienlijk deel langs me heen. Nou ja, het kan ook niet alle dagen feest zijn. Demoscopie Griffin - 8 track demo De band had ooit een demo-overeenkomst met Universal. Geen idee wat zo'n contract inhoudt, maar het klinkt in ieder geval indrukwekkend. De gemiddelde leeftijd van de band is pas 21 en dat hoor je er nog wel een beetje aan af. De teksten getuigen staan soms bol van puber-poezie en de gitaar bewandelt meer dan eens platgebaande paden. Maar al met al staan er toch zeker vier alleraardigste nummers op de demo, niet in de laatste plaats door de sterke zang. De band toont verwantschap met bijvoorbeeld Di-rect, al zijn de nummers van Griffin aanzienlijker spannender. Niet geheel verwonderlijk stonden ze al eens in het voorprogramma van Danko Jones en Millionair. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan en André | 18:24 | Commentaar [2]

Er zijn van die dagen Zondag 18 Januari 2004 André | 21:10 | Commentaar [1]

Het geheim van goede kippensoep Zondag 18 Januari 2004 Het is onvermijdelijk dat ik met mijn vader de tuin rondloop, de enkele keer dat ik thuis kom. Het is geen kwestie van moeten of willen, het is een klein ritueel. Ik kijk over het land en zie langs de berkenrij in de verte het dorp liggen. Serene rust. 'Er lopen niet zoveel kippen meer als vroeger', merk ik op. 'Nee' beaamt hij. 'Ik heb er laatst een stel opgeruimd'. 'Waarom?' vraag ik. 'Och.. ze legden niet meer en ze vraten alles op'. 'Heb jij eigenlijk wel eens een kip geslacht?' vraagt mijn vader ineens. 'Nee', antwoord ik naar waarheid. Mijn vader glimlacht. 'Toen ik zo oud was als jij slachtte ik zelf kippen'. 'Konijnen trouwens ook'. 'En fazanten en kalkoenen en ik heb zelfs een keer een varken geslacht'. 'Ik zou het wel kunnen, hoor' zeg ik. 'Dat is mooi' zegt mijn vader na enige tijd. 'Dan mag je me morgen helpen'. Mijn moeder heeft 's nachts oude kleren op mijn kamer gelegd. Kleren die ik jaren geleden ook gedragen heb. Maar toen woonde ik nog thuis. Ik zie ze 's ochtends liggen en besef dat mijn vader het meent. Vandaag ga ik een kip leren slachten. Ik trek de kleren gedachteloos aan. Ik drink oude koffie in de keuken. Mijn ouders zijn achter op het land. Ik leun op de tafel en staar naar buiten. Buiten is het droog en niet erg koud, ondanks dat het januari is. Een haarlok waait voor mijn ogen. Met mijn handen in mijn broekzakken loop ik naar mijn vader die in de weer is met wilgentakken. 'Hai jong' zegt hij na een tijdje. 'Wat heb je hippe kleren aan'. Ik kijk naar de oude spijkerbroek die niet eens tot mijn enkels reikt en mijn houthakkersbloes. 'Ja, je moet wat', zeg ik. We lopen het erf op. Bij het schuurtje blijf ik staan. Mijn vader gaat naar binnen en komt terug met een houtblok en een bijl. Hij staart naar de ren en wijst met de bijl op een stel kippen. 'Zeg het maar, welke wil je'. Ik kies een middelgrote bruine. Mijn vader vangt de kip zonder al te veel moeite en geeft hem aan mij. Ik leg de kip voorzichtig op het blok. Mijn vader wijst met de bijl aan waar ik de kip moet raken. De kip rilt van het koude staal in haar nek. Een laatste blad valt van de boom. Dan geeft mijn vader mij de bijl. 'En nou niet te ver aanhalen, anders sla je er nog naast'. Ik geef de kip nog een paar seconden de tijd om de omgeving in zich op te nemen. Maar het beest heeft alleen oog voor mij en kijkt me rustig aan. Ik laat de bijl even boven de kippennek zweven en haal aan. Op het laatste moment doe ik mij ogen dicht. Na het neervallen van de bijl voel ik de kip hevig trappen en, waar ik niet op gerekend had, hartverscheurend kakelen. Van schrik laat ik het beest los en het rent weg, een dun bloedspoor achterlatend. Mijn vader pakt zuchtend de bijl uit mijn handen en loopt achter de kip aan. Als ik weer naar het houtblok kijk, zie ik er een rood lapje vlees op liggen. Ik heb de kip haar kam afgeslagen. Als mijn vader terug komt met de kip, is het hoofd er inmiddels helemaal af. Mijn vader heeft een striem op zijn voorhoofd. Hij gooit de kip, die nog een beetje nabloedt, in de emmer die naast het houtblok staat. Mijn vader kijkt zijn zevenentwintig jaar oude zoon aan, die zojuist zijn eerste beoogde slacht heeft verkloot. In de verte blaft de blinde hond van de buurman. 'Zo nog maar eentje, dan?' gebiedt mijn vader. 'En deze keer je ogen open houden'. 'Voor hetzelfde geld sla je je vingers eraf'. Nu pakt mijn vader een van de kleinste kippen. Ook deze kip laat zich gewillig naar de slachtbank voeren. Ditmaal pak ik zonder ritueel de bijl op en sla de kip's hoofd er in ene vanaf. Het bloed spuit er minder heftig uit dan ik had verwacht. Het naschokken valt ook wel mee. Als al het leven eruit is geweken, gooi ik de kip in de emmer en geef mijn vader zijn bijl terug. Die veegt met de punt achteloos de kippenkop van het blok en bedekt het vervolgens met zijn laars met een laagje aarde. We rollen een shaggie. Met de dode kippen lopen we terug naar huis. Mijn vader laat mij de emmer dragen. Als we mijn moeder passeren lacht ze me toe, maar ze zegt niets. Voor het huis, onder het afdak, doet mijn vader mij voor hoe een kip geplukt dient te worden. Zijn vingers gaan vliegensvlug over de kip. Ik probeer het ook. De huid geeft niet echt mee. Terwijl pa's kip al helemaal kaal is, is bij de mijne nog niets meer dan een kleine kale plek te zien. 'Hij voelt er niks meer van, hoor' grijnst mijn vader ten teken dat het allemaal wel wat ruwer mag. Ik houd de kip tussen mijn benen geklemd en pluk hem nu wat sneller. Het bloed dat er nog uitstroomt maakt een donkere warme plek op mijn broek. Het voelt niet onaangenaam. Behendig snijdt mijn vader de buik van de kip open en haalt de ingewanden er voorzichtig uit. Ik doe wat ik mijn vader zie doen. De opengesneden kip geurt naar van alles, maar niet naar de dood. De ingewanden zijn nog warm. Het is alsof de kip eventjes in de oven heeft gelegen. Mijn vader laat zien hoe ik het levertje eruit moet snijden en het hart. Als ik hard op het hart knijp glipt het bijna uit mijn vingers. Er zit niet veel filet aan de kip. Het vlees ziet er bovendien anders uit dan in de winkel, wat vetter. wat echter, misschien. 'Er blijft niet veel van over, is 't wel' zeg ik tegen mijn vader. Die kijkt niet op maar zegt 'jij denkt tegenwoordig zeker dat je alleen de filet kunt eten'. 'Vroeger kreeg je alleen op zondag filet'. Van kippenren naar soeppan duurde al met al nog geen drie kwartier. De hele middag ruikt het huis naar kippenbouillon. Als het 's avonds buiten donker is geworden staat op tafel een pan met hete soep. Wanneer mijn moeder de deksel optilt, slaat de damp omhoog, bijna tot aan het plafond. Mijn bord wordt vol geschept. In de soep drijven tussen de groente en de vermicelli dikke stukken kip en ook een levertje en het hart. Mijn vader slurpt zijn soep. De klok tikt. Mijn moeder kluift de kippennek af. Ze schuift de botjes onder de rand van haar bord. 'Wat voor groente en kruiden doe jij nou eigenlijk allemaal in de kippensoep’ vraag ik mijn moeder. 'Och' zegt ze, 'dat maakt allemaal niet zoveel uit'. 'Wat selderij, prei en maggiblokjes. Het belangrijkste is dat de kip goed is'. André | 21:02 | Commentaar [33]

Lijstje week 2 Woensdag 14 Januari 2004 Jan: Noorderslag Eerder op de dag werden we al getrakteerd op een mooi voorproefje in de plaatselijke Plato. Later in de Oosterpoort bleek de kelder the place to be met sterke optredens van o.a. We vs Death, Lawn, zZz, Audiotransparent en een fantastisch, knallende Zea, die later niet voor niets op de 3voor12-site werden beloond met een 10- voor hun prestatie. In de andere zalen was het genieten van This Beautiful Mess, Gem, Voicst en Green Hornet. Een mooie dag Eurosonic Een presentatie van Live-XS met o.a. Sykosonics en Dress in Simplon en later een behoorlijk overdonderend optreden van The Frames (Grand Theatre) waren de hoogtepunten van de donderdag. De vrijdag daarentegen bracht veel verschillende tenten, veel bekenden maar helaas maar weinig goeie bands al waren A.S. Dragon (in Vera) en Cranebuilders (Mutua Fides) de minst slechte. Single van de week Zoppo / El Camino - I see the sea / 02:29:03 (7'' op The Drowning Man / Muze) Twee favoriete bands verenigd op één plaatje met een heerlijk veelbelovend, sferisch nummer van Zoppo en een niet minder dromerig nummer van El Camino die nu ook op plaat worden bijgestaan door een zingende Sebastian Cupido. André: Once upon a time in the north De donderdag van eurosonic heb ik aan me voorbij laten gaan. De vrijdag was ik er wel en ik heb me prima vermaakt. Dat kwam in de eerste plaats door de vele bekenden die ik overal tegen het lijf liep. Het was met recht een nieuwjaars receptie. Er speelden een hoop goeie bands, maar omdat ik weinig kende moest ik (met mijn gezelschap) afgaan op de omschrijvingen in het programma. En die waren nogal eens zo abstract dat er geen soep van te trekken viel ('radiohead op een alpenweide'). Het resultaat was dat ik niet echt een band heb gezien die ik echt fantastisch vond. The crane builders was nog wel het aardigst. Noorderslag 2004 Voor uitgebreide verslagen verwijs ik je graag naar elders. De line-up was okay. Natuurlijk blijven er kanttekeningen (waar was solbakken??), Maar al met al was het prima toeven. Hoogtepunten waren this beautifull mess (op plaat staan de 'stichtelijke' teksten me soms wat tegen, maar live had ik daar minder moeite mee) zZz (veel beter dan in Tivoli, enige tijd geleden) en Voicst. Ook gezien: Gem. De Volkskrant wijdde al twee pagina's aan deze band en 3 voor 12 had ze op de valreep gestrikt. Energieke klinkende band die goeie hooks in de nummers stopt met het broertje van Julian Casablancas op zang (in bezit van ultrahip matje). Ik sluit niet uit dat ik later nog vaak trots vertel er die avond bij geweest te zijn op Noorderslag, maar vooralsnog wens ik ze alle rust en tijd om meer te worden dan de Nederlandse Strokes. Jaarlijstmateriaal '(Ways of) the fire harvest' - EP Vier fragiele popsongs zijn het resultaat van een zondagmiddag liedjes opnemen. En dat resultaat bevalt me alleszins. De beide heren zijn in het dagelijks leven actief in we vs death, maar bewandelen hier andere paden. Naakte en intieme liedjes vol zorgvuldig gekozen minimale gitaar- en orgellijntjes sieren de prettig onbehaaglijke zangpartijen. Denk aan timesbold, denk aan will oldham. Het derde nummer . and the privilege of good sense' was goed voor een brokje kippenvel. Demo Sennen - Periphery Ik kende dit Nijmeegs / Utrechtse vijftal reeds van de hier besproken empire-watertree verzamelaar. Op die cd was het een van mijn favoriete bijdragen. Op deze fantastisch vormgegeven drie-track demo neemt sennen er eens goed de tijd voor. In goed doordachte en doortimmerde songs vermengen ze sigur ros met samples en fanfare drums, wat ontaardt in een soort van oerknal. (notitie aan mijzelf: in de gaten houden die gasten). Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan en André | 00:24 | Commentaar [0]

Lijstje week 1 Dinsdag 6 Januari 2004 Jan: Voor de vrolijke bui Various - December is not so far away (Cdr op Think Small) Het kostte (mij) een avondje knippen, plakken, downen en branden maar was toen wel gelijk in het bezit van een leuke indiepop verzamelaar waarmee de namen die ik zo vaak op Think Small las tot leven kwamen. Vrolijke indie met als voorlopige favorieten Camera Obscura, The Essex Green, Ultrasport en Aerospace. Voor de treurige bui Whip - Atheist lovesongs to god (Cd op Zeal) Toen Jason Merrit begin vorig jaar thuis kwam van de tour met Timesbold sloot hij zich drie maanden op in z'n appartement in Brooklyn om dit album op te nemen. Treurige americana waarbij de snik in de stem het beste te vergelijken is met die van Will Oldham. Terug van weggeweest Rothko . Blk w/Bear - Wish for a world without hurt (Cd op Trace Recordings) Nadat Mark Beazley en companen hun bassen in de wilgen hingen, startte hij zijn eigen label en zocht contact met de amerikaanse audio- en video kunstenaar Blk w/Bear (aka JS Adams). Samen maakten zij deze uitgave als persoonlijke reactie op de gebeurtenissen van 11 september. Het resultaat is een prachtig stemmig album vol warme klanken, drones en soundscapes. De beelden bij de muziek Belle & Sebastian - Fans Only (DVD op Jeepster) Een fraaie bloemlezing uit de geschiedenis van de band vol clips, interviews, outtakes, soundchecks en als extra beelden van het legendarische optreden in Camber Sands. André: Uitverkoopplaat van de week Young Gods - TV sky (Cd op Pias) Zeer sterk album uit 1992 van mijn favoriete zwitserse band. De muziek vindt haar kracht in een industriële emotieloosheid (hoewel dat misschien niet de gelukkigste omschrijving is). de spanningsboog is constant hoog, zelfs in het bijna 20 minuten durende summer eyes. aanrader voor liefhebbers van Wire en Swans. Dat viel een beetje tegen deze week Swans - Omniscience (Cd op Young God Records) Een beetje een miskoop deze live-cd. Niet dat de kwaliteit niet best is, verre van. maar de meeste nummers zijn uitgerekend afkomstig van het enige andere album dat ik van ze heb (love of life). Jazeker lees ik wel eens een boek Arnon Grunberg - De asielzoeker (Nijgh & Van Ditmar) Prachtig bitterzoete roman van ééen van mijn favoriete schrijvers. Bijna net zo geweldig als Blauwe maandagen. En tasten wij in het duister bij Goodbye, Lenin (Film) Natuurlijk, het is een leuk verhaal en het acteerwerk is niet slecht. Maar bovenal moet de film het hebben van een nostalgie die ik als jonge nederlander niet echt ken. Ik zie in Goodbye, Lenin bovenal een technisch gedrocht met ten minste zeven keer een microfoon in beeld (daar zouden ze zelfs bij de gemiddelde soap voor schamen), historische fouten (er loopt iemand met een Matrix shirtje) en volkomen stuurloze scene ontwikkelingen en -overgangen. Verdient eerder een framboos dan een Oscar. Kijk voor meer lijstjes in 'Het Schaduwkabinet der Subjectivisten'. Jan en André | 19:47 | Commentaar [5]